yadema

اسباب کشی کردیم

2007-09-04T00:50:00.000+03:30

برای اینکه دوستان بیشتری به نوشته های «یادما» دسترسی داشته باشند، با پیشنهاد آرش و سولماز اسباب کشی کردیم به »وردپرس«. آرش هم زحمت اسباب کشی را کشید

یکی از امکانات خوب بلاگ جدید این بود که توانستیم تمام نوشته های قبلی یادما را به بلاگ جدید منتقل کنیم. از این پس برای خواندن یادما به این نشانی بروید:

http://yadema.wordpress.com/

همراه شو

2007-08-31T19:00:00.001+03:30

روز جمعه بود و این ترانه رو با صدای محسن نامجو گوش می کردم.

همراه شو عزیز همراه شو عزیز
تنها نمان به درد
کین درد مشترک
هرگز جدا جدا درمان نمی شود
همراه شو عزیز همراه شو عزیز
تنها نمان به درد
کین درد مشترک
هرگز جدا جدا درمان نمی شود

دل مردگی

2007-08-30T20:57:00.000+03:30

از روزگار قدیم گفته اند مستمع صاحب سخن را بر سر ذوق آورد. چند وقتی است که هیچ نوشته و یادداشتی برای یادما نمی آید و بی حوصلگی و دل مردگی، رمقی برای نوشتن نگذاشته است.

روز کدام جوان؟

2007-08-26T23:48:00.000+03:30

امشب که از محل کار به خانه می رفتم، جلوی دکه روزنامه فروشی ایستادم تا هفته نامه ی شهروند بخرم. خوشحال بودم از اینکه برای یک بار هم که شده با این وضعیت بنزین و پروازهای هواپیما، شهروند روز یکشنبه به دستم می رسد. چند قدم جلوتر روی دیوار یک سازمان دولتی پارچه ای نصب کرده بودند که روی آن نوشته شده بود: «روز جوان گرامی باد». داشتم شهروند را ورق می زدم که خواندم: «کوچ ستاره، محسن نامجو از ایران رفت». .

ورود دولت به حوزه خصوصی افراد

2007-08-24T00:50:00.000+03:30

دخالت دولت در تعیین نوع پوشش شهروندان جامعه و تهدید و بازداشت افرادی که پوششی بر خلاف تمایلات رسمی دولت و حکومت دارند، این روزها شدت یافته است. پیرایش و آرایش شهروندان جامعه امری خصوصی است و در صورتی که بر خلاف مبانی اخلاقی- پذیرفته شده در عرف جهانی- نباشد مردم در انتخاب آن آزادند.ا

اما دخالت دولت و حکومت در حوزه ی خصوصی افراد مثل شنود مکالمات تلفنی، مرور پیام های کوتاه مشترکان تلفن همراه و حتی تعیین نوع پوشش آن ها، سلب حقوق ابتدایی شهروندی است.

رکود فعالیت های دانشجویی

2007-08-19T23:50:00.000+03:30

پنجشبنه 25 مرداد برای شرکت در مجمع عمومی سازمان علمی مهندسی برق کشور به تهران سفر کردم. اعضای سازمان در واقع نمایندگان انجمن های علمی دانشگاههایی هستند که رشته های مرتبط با مهندسی برق در آن ها فعال است. من هم به عنوان نماینده انجمن دو سال است که در مجمع عمومی شرکت می کنم. یکی از وظایف مجمع عمومی سازمان، انتخاب میزبان کنفرانش دانشجویی مهندسی برق کشور است که هر ساله در یکی از دانشگاه ها برگزار می شود و وظیفه ی دیگر مجمع عمومی بررسی درخواست عضویت دانشگاه های غیر عضو است. یکی از شرایط مهم عضو شدن دانشگاه و نیز کاندیداتوری میزبانی، فعال بودن انجمن های علمی دانشگاه است. متاسفانه امسال هم هر سه کاندایدای میزبانی و هم تنها دانشگاه خواهان عضویت همگی بر اساس گفته خودشان انجمن های علمی دانشگاه شان دو سال است که غیرفعال شده است.

انفعال و رکود در فعالیت های دانشجویی نزدیک به دو سال است که در دانشگاه ها مشاهده می شود. فعالیت های دانشجویی در قالب انجمن های علمی، بر اساس اساسنامه ی تشکیل آن ها فعالیت هایی کاملا دانشجویی و سازماندهی و مدیریت آن ها از پایین به بالاست. در حالی که در دو سال اخیر فعالیت های دانشجویی به شکلی دولت محور، با هدایت های مالی دولتی و مدیریت های از بالا به پایین متمرکز شده است. بدیهی است که اینگونه فعالیت ها، دولتی و فاقد رقابت و نشاط دانشجویی خواهند بود.

در این گیر و دار

2007-08-14T01:05:00.000+03:30

گویا این بی حوصلگی و گرفتاری های فکر گریبان بسیاری را گرفته است این روزها. آنقدر چیزهای مهم برای نوشتن هست که ذهن می ماند، انگشت به دهان! حیرت زده از رویدادهای کشوری که در آستانه تحریم سوم و فشار بین المللی، مجلسیان که عده ای از اینان را برخی راه یافته می خوانند، گرد آمده اند در کمسیونی که چرا فلان آقا زیر ابرویش را بر می دارد! گویا همه چیز در امن و امان است که آقای رئیس یک شبه حکم به جدایی دو وزیر از کابینه می دهد و گفته اند از امروز بلیط هواپیما قرار است هفده درصدی گران شود تا در کنار اقزایش تقاضا برای سفرهای هوایی نا ایمن دوباره تورمی بیفزاید بر چهارده و خرده ای درصدی که تا امروز بوده است. از سهمیه بندی هم که نگوییم بهتر است چرا که هر کس در هر لحظه از شبانه روز اراده کند و قدری نیز پول بپردازد می تواند بنزین را تا لیتری 500 تومان هم بخرد.

در این گیرو دار و آشفتگی ذهن، خبر مرخصی سیمین دانشور از بیمارستان و رفتن وی به منزل قدری خوشحالم کرد. اگرچه از کهولت سن رنج می برد، اما با داستان ها و نوشته های ماندگارش، در تاریخ ادبیات ایران جاودانه خواهد ماند.

خبرنگاران و روزشان

2007-08-10T14:35:00.000+03:30

آي آدم‌ها كه بر ساحل نشسته، شاد و خندانيد!ا
يك نفر در آب دارد مي‌سپارد جان
يك نفر دارد كه دست و پاي دائم مي‌زند

روي اين درياي تند و تيره و سنگين... نيما يوشيج

به گمانم دو روز پیش روز خبرنگار بودی. روزی که به پیشنهاد روزنامه نگاران و خبرنگاران در دولت اصلاحات روز خبرنگار نام گرفت و در تقویم رسمی کشور ثبت شد. امسال هم رئیس دولت و وزیر فرهنگ مراسمی گرفتند در خبرگزاری دولتی ایرنا و رئیس جمهور گفت که: « قائل به سانسور نیست. »

هرچه فکر کردم معنی این را نفهمیدم. وقتی چه در این یکی دو ماه گذشته، هم میهن و شرق و ایلنا توقیف می شوند، معنی قائل نبودن به سانسور چیست.

یادم می آمد زمانی که خبرهای خبرنگاران نشریه ی کوچک دانشجوییمان را سانسور می کردند و بارها برای خبرهای خبرنگاران احضار شدیم. در روز خبرنگار به خبرنگاران چه باید گفت؟

نظرهای دیگران را بخوانید:

ماشاءالله شمس الواعظین: باید صبوری کرد

صادق زیبا کلام: خنثی کردن بمب و شوخی روز خبرنگار!

اکبر منتجبی: روز خبرنگار را از تقویم حذف کنید

امیر عباس نخعی: روز کدام خبرنگار؟

صفار هرندی: جامعه ی مطبوعاتی مدیون احمدی نژاد است

فرید مدرسی: روز خبرنگار تسلیت باد

بعد از نوشتن این مطلب بود که خبرگزاری دانشجویان ایران یادداشت ابوالفضل جلیلی، کارگردان سینمای ایران را درباره ی روز خبرنگار منتشر کرد این را هم بخوانیم: ابوالفضل جلیلی: خبرنگار يازده ساله‌اي كه براي استقلالش مي‌دويد... ا

شرق در بند

2007-08-07T00:41:00.000+03:30

امشب پیام کوتاه توقیف روزنامه شرق را در کمال ناباوری برای دوستانم فرستادم. اینبار شرق برای سومین بار توقیف شد و در آستانه ی انتخابات مجلس، بعید است که دوباره جواز نشر بگیرد. چرا که از قدیم گفته اند: «تا سه نشه بازی نشه»!! و این بار «شرق» و « هم میهن» که چند روزی بیش، از رفع توقیفشان نمی گذشت، به محاق رفتند و خبرگزاری کار هم که گویی خاطر دولتیان را آزرده بود، توقیف شد.

فردا- هفدهم مرداد- نیز روز خبرنگار است. قرار است از خبرنگاران تجلیل شود؟ به راستی از کدام خبرنگاران؟ از خبرنگاران بی کار شده ی هم میهن و شرق و ایلنا؟ اینان دل خوشی از دولت و حکومت ندارند. دولت و حکومت نه تنها سد راه اندیشه شان شده است، بلکه رزق و روزی را نیز که از ابتدایی ترین حقوق شهروندی است از اینان دریغ کرده است.

دولت با چه رویی می خواهد روز خبرنگار را گرامی بدارد؟؟

این عکس از حجت سپهوند، برگرفته از پایگاه اطلاع رسانی روزنا است

حمله ماموران امنیتی به نماز جمعه

2007-08-05T00:17:00.000+03:30

خبر زیر به نقل از پایگاه اطلاع رسانی نوروز منتشر می شود.

حمله ماموران امنيتي به دكتر غروی و نماز جمعه روشنفکران دینی در اصفهان
ظهر جمعه، 12 مردادماه، ماموران امنيتي به محل برگزاری نماز جمعه دکتر سیدعلی‌اصغر غروی، مسؤول شاخه اصفهان نهضت آزادی ایران یورش بردند.
به گزارش سايت ميزان‌نيوز و به گفته شاهدان عینی، روز جمعه 12 مرداد ماه حدود ساعت يك بعدازظهر تعدادی از نیروهای اطلاعاتی و امنیتی با همراهی نیروهای انتظامی، با حکم دادگاه ویژه روحانیت به محلی در حومه شهر اصفهان که قبلا دکتر سید علی اصغر غروی چندین بار نماز جمعه در آنجا اقامه کرده بود، هجوم آوردند.
در حالیکه نماز جمعه به علت عدم حضور دکتر غروی توسط شخص دیگری اقامه شده بود و نمازگزاران قصد خروج از محل را داشتند، نیروهای فوق، درحالیکه مسلح بودند وارد محل شده و از خروج نماز گزاران خودداری کردند. در حالیکه برخی از ماموران از همه حاضران در محل و اتومبیل ها به کرات فیلمبرداری می‌کردند، نیروهای دیگری مشغول بازرسی یک به یک اشخاص و اتومبیلها و بازجویی شفاهی و کتبی از حاضران و مصادره دفاتر یادداشت و نوار و جزوات مشغول می‌شوند.
این افراد که ادعا داشتند تعهدی از دکتر غروی به همراه دارند که طبق آن وی متعهد شده است دیگر نماز جمعه اقامه نکند و جلسات تفسیر قرآن را برگزار ننماید، علت حضورشان را اقامه غیر قانونی نماز اعلام کرده‌اند.
این ادعا در حالی مطرح می‌شود که در قوانین موجود جمهوری اسلامی ماده‌ای که نماز را به قانونی و غیرقانونی تقسیم نماید، نداریم. ضمنا اظهارداشته‌اند که حکم جلب «سیدعلی‌اصغر غروی» و «مصطفی مسکین» (که هر دو از اعضای شورای مرکزی نهضت آزادی نیز می‌باشند) را به همراه دارند، که علت آن را ممنوعیت این دو نفر از اقامه نماز و شرکت در هر نماز جمعه یا جماعتی عنوان کرده‌اند.
لازم به ذکر است که به تک تک نمازگزاران، یک فرم سه صفحه‌ای بازجویی داده شده که شامل سوالاتی در مورد اطلاعات شخصی خودفرد و بستگان او، شماره تلفنهای همراه و ثابت، محل برگزاری نماز جمعه و جلسات تفسیر قرآن و افراد شرکت کننده در آن جلسات بوده است و پس از آن از همه افراد تعهد کتبی گرفته شده است که دیگرحق شرکت در نماز جمعه و جلسات تفسیر قرآن غروی یا هرگونه ارتباط دیگری با وی را ندارند و در هر زمانی که اداره اطلاعات ایشان را احضار کرد، حاضر شوند.
سابقه خبر: این نمازجمعه با سابقه‌یی بیش از هفتاد سال ابتدا توسط حکیم متاله مرحوم حاج آقا رحیم ارباب و مرحوم آیت الله سید محمد جواد غروی (از مراجع مسلم تقلید، متوفی 1384 شمسی) تا اواخر دهه هفتاد ، با اعتقاد به وجوب عینی، اقامه می شد. از اوائل دهه هفتاد دکتر سید علی اصغر غروی مسئولیت برگزاری این نمازجمعه و جلسات تفسیر قرآن را برعهده گرفت.
این نمازجمعه بارها پیش از انقلاب توسط ساواک (در سالهای 50، 53، 56، 57) تعطیل شد. پس از انقلاب نیز سه بار در حیات آیت الله غروی (1360، 1377 و 1384) تعطیل گردید و این چهارمین بار پس از انقلاب اسلامی است که این نماز مورد هجوم نیروهای امنیتی واقع می شود.
جلسات تفسیر قرآن دکتر غروی نیز در آذر 84 از طریق احضار و تهدید برگزارکنندگان تعطیل گردید. دکتر غروی در پاییز 1384 پس از این تعطیلی گسترده نماز و جلسات وی، در نامه‌ای خطاب به مراجع چنین نوشت: «...اداره اطلاعات اصفهان، اينجانب را احضار نموده و پس از سه ساعت سخن گفتن، از من درخواست نمودند كه نماز واجب الهي را تعطيل نمايم ‏، نمازجمعه يي كه بنابر اعتقاد به وجوب عيني آن، در منزل شخصي برگزار مي شد. خدمت پدر (مرحوم آيت الله سيد محمد جواد غروي ،كه جايگاه و مقام علمي او بر شما مكشوف است) ، رسيدم و شرح ما وقع كردم . ايشان با تاثر و اندوه گفتند : "من هفتاد سال پيش ، در روزگاري كه قاطبه روحانيون شيعه ، نمازجمعه را در عصر غيبت، حرام مي دانستند ، ايستادم و تمام توهين هاي آنان كه مرا به سبب اقامه نماز جمعه ، سني و وهابي مي دانستند ، و نيز اعمال فشارها و محدوديتهاي ساواك شاه را به جان خريدم و حكم خدا را تعطيل نكردم . شگفتا امروز كه هفتاد سال پرفراز و نشيب ، از آن روزگار مي گذرد و نمازجمعه ، از جايگاه قدرت ‏، بي اعتقاد به وجوب عيني و به عنوان يك عمل سياسي اقامه مي شود ، اين سومين بار است كه پس از انقلاب ، نمازجمعه يي را كه من مقدم به اقامه آن ، به عنوان واجب عيني در ايران بوده ام ، تعطيل مي كنند و البته نخستين بار است كه يورش و ضرب و شتم در كار نيست . به حرف آنان گوش بده و به حداقل نفرات ممكن براي اقامه اين واجب، اكتفاء كن. اما بدان كه اينان نخستين كساني در تاريخ نيستند كه خواهان تعطيل شدن احكام خدا هستند. اولم يسيروا في الارض فينظروا كيف كان عاقبه الذين كانوا من قبلهم كانوا هم اشد منهم قوه و اثارا في الارض (غافر- 21)" اين كلام را كه شايد آخرين اندرزهاي آن حكيم فقيد بود ، شنيدم و براي نشان دادن حسن نيت خويش ، نمازجمعه معمول را تعطيل كردم... حال سوال من از شما، به عنوان مراجع و علماء دين ، اين است كه آيا نهادهاي امنيتي يا هر مقام وقدرت ديگري در يك نظام اسلامي ، حق تعطيل كردن نمازجمعه و جلساتي را كه جز تفسير قرآن «هيچ»‌ سخن ديگري در آنها نيست ، دارد؟ پاسخ شما به اين سوال ، مي تواند راهگشا و موجب رفع ابهام و شگفتي اينجانب گردد».
هرچند شبیه مضمون فوق در همان زمان برای رییس جمهور و وزیر اطلاعات ارسال گردید، اما تاکنون هیچ جوابی از مراجع در پاسخ به نامه ارسالی فوق، دریافت نگردیده است. در طول قریب به دو سالی که از این ماجراها می گذرد، دکتر غروی بنابر اعتقادی که به وجوب عینی نمازجمعه دارد، آن را در منازل شخصی و با تعداد اندکی برگزار می نمود ولی جلسات تفسیرش از همان هنگام در محاق تعطیلی فرومانده است. نمازجمعه‌ای که اکنون تعطیل شده در حقیقت همین نماز محدود است که ماموران وزارت اطلاعات آن را هم برنتافته‌اند.

پنج سالگی من و سی سالگی مادرم

2007-08-01T00:44:00.000+03:30

امروز سالروز پنجمین سالی است که وارد بازار کار شدم. یعنی درست وقتی که بیست ساله بودم با محیط کار آشنا شدم. جامعه ای که به مراتب از جامعه ی دانشگاهی بزرکتر، تجربه هایش گران تر و خطا کردن در آن برگشت ناپذیرتر و آدم های آن ریاکارتر و خلاصه در مقیاسی فراتر از آن چه که در دانشگاه تجربه کرده بودم. گاهی اوقات، باور اینکه بسیاری از روزهای خوش جوانی را درگیر کار بودم، برایم سخت و دشوار است، اما به گمانم مسوولیت پذیرفتن، در فضایی جدی تر از دانشگاه، فرد را برای حضور در جامعه ای بررگ تر و بی رحم تر آماده می کند. گاهی که به گذشته نگاه می کنم، احساس می کنم که ورود زودهنگام من به بازار کار، فرصت های خوبی از روزهای جوانی را ار من گرفت. به هر حال کار بخش مهمی از زندگی نیم دهه ی اخیر زندگی ام را تشکیل داده است.

جالب تر اینکه امروز هم برابر بود با سالروز سی امین سال حضور مادرم در صنعت برق. سی سال حضور در صنعت برق کشور، شاید در جهت گیری من نیز بی تاثیر نبوده است. اگرچه مادر اهل وبلاگ خوانی نیست، اما زحمت هایش را در این سی سال می ستایم.

دگراندیشان و دگرباشان

2007-07-28T01:01:00.000+03:30

واژه های «دگر اندیشی» و «دگرباشی» نزدیک به ده سال پیش زمانی مطرح شد که نویسندگان و مترجمان مطرح ایران به مرگ تهدید می شدند و زمانی که ماجرای اتوبوس نویسندگان و روشنفکران - که نباید لو می رفت اگر نویسندگان در اثر سقوط اتوبوس به دره جان می باختند، اما چنین نشد و همگی جان سالم به در بردند- روی داد. اگرچه بعدها چند نفر از سرنشینیان همان اتوبوس که قرار بود به دره سقوط کند، کشته شدند که شاید تنها دلیل قتلشان «دگرباشی» و «دگراندیشی» بود.

این رویدادها-تهدید و قتل نویسندگان، مترجمان، روشنفکران، دگراندیشان و دگرباشان- درست همزمان بود با روی کار آمدن دولت دیگرگونه ی محمد خاتمی. دولتی که وجه غالب آن فرهنگی بود تا سیاسی چرا که محمد خاتمی روزهایی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی بود، وزیری که استعفای معنا دارش و رفتنش به کتابخانه ی ملی او از شخصیتی متدین، اخلاق گرا و اصلاح طلب ساخت.

اینگونه رفتارهای غیرقانونی با نویسندگان و دگرباشان، با ایستادگی شجاعانه رئیس جمهور وقت - سید محمد خاتمی- در اعلام عاملان این رفتارها - که بعدها عناصر خودسر وزارت اطلاعات- معرفی شدند همراه شد و با استعفای وزیر وقت اطلاعات این رفتارها برای مدتی متوقف شد.

در آن زمان نشریه ی «پیام هاجر» که اعظم طالقانی، دختر آیت الله طالقانی مدیر مسوول آن بود، در ویژه نامه هایی به بررسی قتل هایی که از ابتدا نام «زنجیره ای» به خود گرفته بود پرداخت. «پیام هاجر» فاش کرد که بسیاری دیگر از فعالان سیاسی و روشنفکرانی که مدتها نیز در زندان بوده اند، به طرز مشکوکی ناپدید شده اند یا کشته شده اند. بسیاری، افرادی بودند که در لیست چهار نفره ای که حکومت مجبور شده بود نام آن ها را در فهرست قربانیان «قتل های زنجیره ای» قرار دهد، نبودند.

به هر حال بررسی زندگی و فعالیت های کشته شدگان نشان می دهد که این ها هیچ گاه در پی انقلاب یا تغییر نظام نبوده اند و تنها تفکر و اندیشه ای غیر از دیدگاه حاکمان داشته اند و هراس حکومت از تحمل اندیشه های مخالف موجب کشته شدن آن ها شده است.

هراس از دگراندیشان و دگرباشان و محدود کردن آنها، بیش از آن که به تقویت پایه های حکومت منجر شود، موجب بی اعتمادی مردم به حکومت می شود.

دو شهروند هشتاد و شش ساله ی ایرانی

2007-07-26T00:15:00.000+03:30

چند روزی است که می خواستم نوشته ای بنویسم مفصل درباره ی دو شهروند ایرانی که این روزها در بستر بیماری در بیمارستان به سر می برند. هر چه تلاش کردم فرصت مناسبی نیافتم تا با خیالی آسوده به نوشتن بپردازم. آنچه می خوانید حاصل نوشته های پراکنده و نامنظمی است که در زمان کوتاهی گردآوری شده است.

دو شهروند 86 ساله ی ایرانی در هفته ای که گذشت، در بیمارستان های تهران، پایتخت ایران بستری شدند. شاید باشند بسیاری از شهروندان ایران که در این سن و سال راهی بیمارستان می شوند و کسانشان می دانند که در این سن و سال ها کهولت و ناتوانی دلیل عمده ی مرگ و میرهاست.

اما بستری شدن این دو ایرانی بدان جهت مهم و قابل توجه است که بستری شدن هر دویشان بازتاب هایی هر چند متفاوت و دیگرگونه در رسانه های رسمی و غیر رسمی ایران داشت.

در سال 1300 هچری شمسی در روستايي‌ از توابع‌ بلوك‌ مشكين‌ و در ميان‌ خانواده‌اي‌ متدين‌ و اهل‌ علم‌ «علی اکبر فیض» نامی متولد می شود که بعدها به آیت الله علی مشکینی مشهور می شود. آیت اللهی که در کارنامه ی سیاسی خود ریاست سه دوره مجلس خبرگان رهبری را در کارنامه دارد.

همزمان در همان سال هم در شیراز و در خانواده‌ای ادبی «سیمین دانشور» به‌دنيا ‌آمد. زنی که از نخستين زنان است که در ايران دست به قلم برده است و نخستین زنی است که به ریاست کانون نویسندگان ایران رسیده است.

آیت الله علی مشکینی و سیمین دانشور دو شهروند 86 ساله ی ایرانی هستند که این روزها به خاطر بیماری و کهولت سن در بستر بیماری به سر می برند و شاید امید حیات دوباره برایشان با تردیدهای جدی همراه باشد.

اما خبر ناخوشی علی مشکینی با آن چنان سرعتی در سر خط خبرها قرار گرفت که حتی چند بار هم احتمال فوت او منتشر شد که بلافاصله تکذیب شد. مقام های دولتی و حکومتی نیز از نخستین افرادی بودند که خبر حضورشان در بیمارستان نامعلومی که احتمالا به خاطر مسائل امنیتی فاش نشده از وی عیادت کردند و برای بهبودی او دعا کردند.

سیمین دانشور نیز که از بیست و هشتم تیرماه در بیمارستانی در تهران بستری شد، بازتاب گسترده ای در رسانه های رسمی کشور نداشت. شهرت او نه به واسطه ی همسری مرحوم جلال آل احمد بلکه به خاطر داستان نویسی اوست. «سووشون» از جمله رمان های مطرح و پرآوازه ی سیمین دانشور است که به 17 زبان دنیا ترجمه شده است. روزنامه ی اعتماد در خبررسانی از وضعیت این نویسنده بسیار پرکار ظاهر شد و در کنار اخباری از وضعیت وی، نوشته هایی از نزدیکان سیمین دانشور را منتشر کرد.

هیچ یک از اصحاب دولتی و حکومتی فرهنگ به ملاقات دانشور نرفتند و محمد خاتمی تنها عضو نزدیک به حکومت بود که نمایندگی را برای عیادت از سیمین دانشور به بیمارستان فرستاد.

مجموعه داستان‌ها و رمان‌هايی که از سیمین دانشور به چاپ رسيده است عبارتند از: "آتش خاموش" ، "شهری چون بهشت" ، "به کی سلام کنم" و "سووشون" . کتاب ديگری به نام "غروب جلال" از وی به چاپ رسيده که در آن به مرگ آل‌احمد اشاره می‌شود. مهمترين آثار وی پس از انقلاب، "جزيره‌ی سرگردانی" و "ساربان سرگردان" هستند.

اگرچه که هیچ یک از افراد دولت و حکومت به دیدار این نویسنده ی توانا و چیره دست نرفتند و خبری از او منتشر نکردند، اما بی شک سیمین دانشور با نوشته هایش در تاریخ ادبی ایران ماندگار خواهد ماند.

دلم می خواد قوی باشم

2007-07-26T00:08:00.000+03:30

سولماز با من تماس گرفته بود که یادما رو با این نوشته اش به روز کنم. کمی دیر به تلفن پاسخ دادم و او این نوشته را در «دراک» گذاشته بود. اما چون برای یادما نوشته بود با اجازه ی خودش در اینجا هم آوردم.

من اینجام ملالی نیست ، یه چیزی راه گلوم بسته نمی ذاره حرف بزنم
خسته ام .دلم می خواد نیام سر کار ، ذهنم مشغوله ، مشغول آدمای دور و برم ، مشغول رابطه هام مشغول دوستیهام مشغول انرژیی که می ذارم توی رابطه ها ، خستم،جمع و جور نمیشه افکارم .دلم می خواد زمان برگرده عقب دلم می خواد الان وقت سال تحویل باشه .هنوز نیومده باشیم به سال 86 می خوام همه چی سر جاش باشه .باورم نمیشه 5 ماه از سال گذشته باورم نمیشه انقدر اتفاق افتاده چقدر این اتفاقا رو دوست نداشتم ، دلم می خواد قوی باشم ،دلم می خواد کمک باشم ،نیستم میدونم که نیستم می خوام برم یه جای دور ، دلم می خواد بلند بلند گریه کنم.

در باره ی این ها بنویس

2007-07-22T00:04:00.002+03:30

ظاهرا در پاسخ به نوشته ی روز گذشته که نوشته بودم "درباره ی چی باید بنویسم؟!"، فواد پاسخ داده:ا

درباره این بنویس که چه باید کرد ما الان کجای دنیاییم در باره این بنویس که اگر روزی روزگاری به اون چیزی که فکر میکنیم خوبه رسیدیم اون وقت ممکنه چی بخوایم در باره این بنویس که چرا داریم درجا میزنیم و عقب میریم چقدر در مورد این بنویس وضعی که پیش اومده مسوولیم اصلا در باره فلسفه حیات وزندگی بنویس در باره دین ،خدا وتاریخ ادیان در باره مفهوم حق و عشق و ذهن و آرمان وهدف و وجود وهستی بنویسدرباره گذشته هم میتونی بنویسی در باره اشتباهات گذشته نه پیروزیهایی که داشتی یا داشتیم نقد گذشته ناموفق و تحلیل خود ودرون و فکر وذهنت خیلی وقتا که دلم میخواد بنویسم این چیزا و خیلی موضوعات دیگه رو به خودم میگم اما آخرش هیچ کودوم از این چیزا رو نمینویسم اما توبنویس تومیتونی همیشه تونستی یا علی

درباره ی چی باید بنویسم؟!ا

2007-07-21T00:09:00.000+03:30

چند روزی است که اصلا نوشتنم نمی آید. اینقدر رویدادها عجیب و غریب است که . . . ا

به هر حال از همان شبی که محمود احمدی نژاد رئیس جمهور شد، می شد اینچنین روزهایی را پیش بینی کرد.

سهمیه بندی بنزین، باعث به وجود آمدن بازار قاچاق سوخت شده است. می توان به راحتی یک بیست لیتری بنزین را به قیمت ده هزار تومان خرید. ترافیک شهری هیچ تغییری نکرده است. تورم به بالاترین سطح خود رسیده است و گرانی های اخیر ( پس از سهمیه بندی بنزین) مردم را پرخاشگر و مضطرب کرده است. . تداوم قطع برق، امری عادی شده است. اثر تحریم های قبلی محسوس شده است. نگرانی ها از تحریم سوم چند برابر شده است. صندوق ذخیره ی ارزی تقریبا خالی شده است.

اعترافات محققان ایرانی مقیم آمریکا که در ایران زندانی شده اند، به راه اندازی انقلاب مخملی تعبیر شده است. رسانه ها تحت فشار شدید هستند و هر روز خط قرمزها پر رنگ تر می شود.

درباره ی چی باید بنویسم؟!!!ا

کرمان

2007-07-16T23:35:00.000+03:30

کرمان، شهری در دل کویر ایران، بر خلاف تصور بسیاری که گمان می کنند باید سرزمینی گرم باشد، در مقایسه با شیراز که شهری معتدل است، دمای کمتری دارد. به خاطر وضعیت جغرافیایی( موقعیت شرقی تری که نسبت به شیراز و تهران ) دارد، از حدود ساعت چهار صبح می توانی طلوع خورشید را تماشا کرد و جلو نکشیدن ساعت در اینجا به خوبی احساس می شود. این همان چیزی است که به گفته مدیر سابق برق منطقه ای کرمان و محقق برگزیده ی سال 83 کشور ( که مجری پروژه ی طرح تحقیقاتی دودکش خورشیدی است)، جلو نکشیدن ساعت به ضرر کشور است.

در این سفر، چند ساعتی را مهمان برق منطقه ای کرمان بودیم که در نهایت مهربانی و صمیمیت به خوبی و گرمی از ما پذیرایی کردند. این روزها که سهمیه بندی بنزین حتی خودروهای امدادی اداره های دولتی را متوقف کرده است، با خودروی اختصاصی برق کرمان، ما را به بازدید پروژه ای بردند که موضوع تحقیق ما بود.

به هر حال سفر به کرمان و بازدید از باغ زیبای شاهزاده ی ماهان، خاطرات بازدید دو سال پیش را تداعی کرد.

اگر پراکنده نوشتم، قدری به خاطر خستگی سفر و گرفتاری های این روزهاست.

نمایی از بالای شهر کرمان

باغ شاهزاده ماهان، باغی زیبا در دل کویر ایران

سفر

2007-07-12T02:17:00.000+03:30

احسان چند روزی به سفر خواهد رفت. به دل کویر ایران. تلاش می کنم که در روزهای سفر هم برای «یادما» که جزئی از زندگی ام شده است بنویسم. تا ببینم چه خواهد شد.

توقیف رسانه ها و شهروندان

2007-07-12T00:13:00.000+03:30

شاید بیشترین انقتادی که دوستان از «یادما» دارند این است که بیشتر به حوزه ی اخبار می پردازد و کمتر به تحلیل.

اما رویدادهای این روزها به گمانم به خوبی اطلاع رسانی نمی شود. به هر حال سعی می کنیم در کنار اطلاع رسانی، به تحلیل رویدادها هم بپردازیم.

امروز در حالی خبرگزاری کار ایران «ایلنا» که پس از یک هفته تعطیلی موقت کار خود را شروع کرده بود، توقیف شد که عملا چند ساعتی بیشتر از فعالیتش نگذشته بود. سایت این خبرگزاری که تنها راه انتشار اخبار آن نیز محسوب می شود، رسما توسط دولت قیلتر شد. یعنی : « مشترک گرامی دسترسی به این سایت امکان پذیر نمی باشد.» ایلنا شاید تنها خبرگزاری رسمی ایران بود که اخبار مربوط به نارضایتی کارگران، دانشجویان و اصناف را پوشش می داد.

به نظر می رسد که این بار نوک حمله ی به سوی فعالان کارگری نشانه رفته است. پس از قیلترینگ سایت خبرگزاری کار ایران، منصور اسانلو، رييس هيئت مديره سنديکاي کارگران شرکت واحد اتوبوسراني تهران و حومه نیز پس از پیاده شدن از اتوبوس بازداشت شد.

18 تیر

2007-07-10T07:49:00.000+03:30

یکم:

روزنامه ی سلام چند روز پیش از 18 تیر 78 با انتشار نامه ای از سعید امامی ( گفتند عنصر خودسر وزارت اطلاعات که عامل قتل های زنجیره ای بوده است و بعدها پس از بازداشت، باز هم گفتند که خودکشی کرده) که در آن خواستار توقیف گسترده ی مطبوعات شده بود، توقیف شد.

دوم:

دانشجویان معترض به توقیف سلام و تهدید مطبوعات در دانشگاه تهران تحصن کردند.

سوم:

نیروهای انتظامی و لباس شخصی ها با محاصره کوی دانشگاه، شبانه به دانشجویان حمله کردند. خوابگاه های کوی دانشگاه تهران ویران شد. دانشجویان مورد ضرب و شتم لباس شخصی ها قرار گرفتند.

چهارم:

دانشجویی که لباس خونی دوست خود را در برابر دوربین های رسانه ها بالا گرفته بود ابتدا به اعدام و سپس به ده سال زندان محکوم شد. عزت الله ابراهیم نژاد که آن شب مهمان کوی دانشگاه بود به عنوان تنها کشته ی ماجرا اعلام شد.

پنجم:

دادگاه برگزار شد. تمام عوامل نیروی انتظامی و لباس شخصی ها تبرئه شدند و تنها یک سرباز به اتهام سرقت ریش تراش مجرم شناخته شد. معلوم نشد چه کسی ابراهیم نژاد را کشته است.

ششم:

امروز هشت سال از آن روزهای پر التهاب می گذرد. حتی روزنامه های مستقل هم چیزی از 18 تیر ننوشتند.

تحریب خوابگاه کوی دانشگاه تهران

دانشگاه تهران در محاصره

آفرین بر این ها

2007-07-09T01:51:00.000+03:30

نوشتن در رسانه های مستقل ایران، کار دشواری است. این روزها ظاهرا دولت شدیدا دچار توهم توطئه شده است و رسانه‌ها را متهم به طراحی کودتا علیه دولت کرده است. اما روزنامه نگاران شجاع ایران، بی توجه به این محدودیت ها در فضای مجازی در وبلاگ هایشان می نویسند آنچه را که مجبورند به خاطر برخی مسائل در رسانه های رسمی آرامتر و ملایم تر بنویسند.

امشب قدری فرصت بیشتری داشتم که سری به وبلاگ های روزنامه نگاران بزنم. در این میان وبلاگ مسیح علی نژاد و مطلب جدیدش با عنوان آقای مرتضوی! از ما که گذشت پای کودکانت را قلم نکن بسیار جسورانه بود.

و اینکه می گوید مجبورش به خاطر اینکه اعتماد ملی توقیف نشد، تیتر مطلبش را تغییر دهد و به قول خودش پاستوریزه اش کند.

هشت سال پیش

2007-07-05T16:13:00.000+03:30

امروز پایگاه اطلاع رسانی نوروز یک عکس جالب از هشت سال پیش منتشر کرد و چند خطی هر چند کوتاه، اما گویا از آن چه که در هشت سال پیش منجر به توقیف روزنامه ی سلام شد. حادثه ی تلخ 18 تیر دانشگاه تهران از پیامدهای توقیف روزنامه ی سلام بود.

نوروز: هشت سال پيش در چنين روزي روزنامه سلام نيز توقيف شد روزنامه‌اي كه به دلایل تاسف آوری بسته شد. محمود احمدی نژاد در آن زمان به عنوان استاندار سابق اردبیل یکی از 4 شاکی روزنامه بود - كه در عكس حضور دارد - وي در دادگاه سلام به طرح شکایت خود پرداخت. حالا پس از 8 سال آقای احمدی نژاد رییس جمهور شده است و با وجودی که وعده آزادی‌های خیلی بیشتري را داده بود ولی روزنامه‌ها همچنان توقیف می‌شوند و فرصت داشتن تریبون از احزاب رسمی گرفته مي‌شود. توقیف روزنامه هم میهن و لغو امتياز روزنامه مشاركت و برخورد با خبرگزاري ايلنا نشان داد كه هنوز هستند كساني كه از ارتباط منظم نخبگان سياسي و مطبوعاتي كشور با مردم هراس دارند و به خيال خود با بستن راه آگاهي مردم مي‌توانند بر ناكارآمدي‌ها و ناتواني‌هاي خود سرپوش بگذارند.

از راست به چپ: ترقی (نماینده مشهد در مجلس پنجم)، درویش زاده (نماینده دزفول در مجلس پنجم)

احمدی نژاد (استاندار وقت اردبیل و رئیس جمهور فعلی) و دانشجو (استاندار فعلی تهران)

خاتمی امروز مهمان مردم شیراز است

2007-07-04T17:12:00.000+03:30

سید محمد خاتمی رئیس جمهور سابق ایران، امروز بعدازظهر به شیراز می آید و برای مردم سخنرانی خواهد کرد. وی فردا نیز از حرم شاهچراغ و حافظیه بازدید می کند.

تهدید رسانه های منتقد

2007-07-04T16:37:00.000+03:30

شب گذشته در حالی روزنامه ی «هم میهن» توقیف شد که تنها توانسته بود بعد از هفت سال از توقیف موقت تنها چهل و دو شماره منتشر کند. به گفته كرباسچي مدیر مسوول روزنامه ی هم میهن، <دادسرا طي يك ابلا‌غيه كتبي به ما گفته كه ديگر روزنامه منتشر نشود. گفته‌اند كه مراحل دادرسي اشكال داشته است، بنابراين روزنامه نبايد منتشر شود.> او درباره اينكه آيا موارد جديدي به عنوان شكايت مطرح شده است، گفت: <شكايتي به ما ابلا‌غ نشده ، البته در حكم اشاره شده كه بعد از توقيف هم مواردي به عنوان تخلف وجود دارد كه پرونده‌اي در اين باره تشكيل شده است.>

پس از خبر توقیف روزنامه ی هم میهن، خبرگزاری کار ایران (ایلنا) نیز به طور داوطلبانه تعطیل شد. آخرین خبری که این خبرگزاری در شب گذشته منتشر کرد، نامه ی سرگشاده ی مسعود حیدری مدیرعامل این خبرگزاری بود. در این نامه با اشاره به شرح فداكاري‌‏ها، رنج‌‏ها و مرارت‌‏هايي كه در اين چهار سال و اندي، پرسنل، حاميان، مديران و در يك كلام دست‌‏اندركاران اين رسانه بزرگ و عزيز متحمل شدند، گفته است که بي‌‏مهري‌‏ها و بعضاً بي‌‏اخلاقي‌‏ها به رويه‌‏اي لايتغير در جامعه ما تبديل شده است، وی در پایان این نامه ی سرگشاده گفته است: « براي آنكه حضورم لطمه و آسيبي بيش از آنچه پيش‌‏ آمده متوجه اين مولود مبارك نسازد، از مسووليت خود به عنوان «مديرعامل خبرگزاري كار ايران (ايلنا)» استعفا كرده و «ايلنا»ي عزيز و گرامي را به صاحبش مي‌‏سپارم و از خداوند قادر متعال مي‌‏خواهم كه اين نهاد ارزشمند سراسر بركت را از گزند همه آسيب‌‏ها و ابتلائات دور و مصون بدارد.

روزنامه ی اعتماد ملی نیز در خبر نخست امروز خود، نوشته: «دفتر امور رسانه‌هاي رياست‌جمهوري در اقدامي غيرمتعارف درصدد اعمال فشار به روزنامه اعتماد ملي برآمده و با ارسال نامه‌اي خواستار چاپ پاسخي شده است كه هيچ ارتباطي با مطلب مندرج در اعتماد ملي ندارد. پاسخ دفتر رياست‌جمهوري <علي‌الظاهر> مربوط به تيتر نخست روزنامه ديروز است كه به سخنان آقاي احمدي‌نژاد درباره صرفه‌جويي در مصرف برق اختصاص داشت، اما در عين حال هيچ ارتباطي بين تيتر برگزيده اعتماد ملي با جوابيه دفتر امور رسانه‌هاي رياست‌جمهوري وجود ندارد! در نامه ارسالي مديركل امور رسانه‌هاي دفتر رياست‌جمهوري براي <اعتماد ملي> به‌صراحت از تيتر روزنامه هم‌ميهن اظهار ناخرسندي شده و در كمال حيرت از روزنامه اعتماد ملي خواسته شده است تا در انتشار اخبار مربوط به حوزه رياست‌جمهوري دقت نظر بيشتري به عمل آورد!»

دو روز پیش نیز دادگاه مطبوعات، روزنامه ی مشارکت، ارگان رسمي جبهه مشاركت ايران اسلامي را به لغو پروانه و سيدمحمدرضا خاتمي دبيركل پيشين اين حزب را نيز به جزاي نقدي محكوم كرد،

به این ترتیب با توقیف روزنامه ی هم میهن، توقیف فعالیت خبرگزاری کار ایران و اعمال فشار دولت به روزنامه ی اعتماد ملی و نیز لغو امتیاز روزنامه ی مشارکت به نظر می رسد رسانه های منتقد با تهدید های جدی روبرو شوند.

پیامدهای سهمیه بندی بنزین

2007-07-01T00:21:00.000+03:30

دولت سرانجام پس از کش و قوس های فراوان از نخستین دقیقه ی روز ششم تیر86 بنزین را سهمیه بندی کرد.

نخستین پیامد سهمیه بندی بنزین، پس از اعلام آن تا زمان سهمیه بندی (نزدیک به سه ساعت) بود. پیش از زد و خوردهای مردمی در سطح کلان شهرها، هجوم یکباره ی مردم برای دریافت بنزین باعث شد که حتی آفتابه ها هم پر از بنزین شوند.

به آتش کشیده شدن پمپ بنزین ها از دیگر رویدادهایی بود که پس از اعلام خبر سهمیه بندی بنزین اتفاق افتاد. اما در خبرها بود که مردم تبریز پمپ بنزین ها را به تصرف خود در آورده اند و بنزین را با قیمتی پایین تر از 100 تومان و حتی بدون کارت سوخت می فروشند.

اما پیامدهای اقتصادی جدی و اساسی سهمیه بندی بنزین در کشور:

در کمتر از بیست و چهار ساعت از سهمیه بندی بنزین نرخ کرایه تاکسی ها در شیراز سی درصد افزایش یافت.

کرایه ی اتوبوس های بین شهری نیز این افزایش سی درصدی بی بهره نبود.

برابر اعلام دولت قیمت فراورده های لبنی نیز ده درصد افزایش خواهد یافت.

قیمت خودرو سواری نیز در حدود ده درصد افزایش یافت.

با وجود پیامدهای مهم اجتماعی دیگر، تا امروز، تورم از مهم ترین نتیجه ی سهمیه بندی بنزین بوده است. با توجه به عدم اعلام قیمت آزاد بنزین از سوی دولت، کارشناسان اقتصادی معتقدند در صورت اعلام نرخ بنزین آزاد، جهش قیمت ها، باعث تورم و گرانی خواهد شد. هزینه پالایش نفت و تبدیل به بنزین از سوی دولت به ازای هر لیتر حدود 500 تومان(البته به صورت غیر رسمی) اعلام شده است. این در حالی است که پیش از این در ابتدای امسال نرخ بنزین از هشتاد تومان به ازای هر لیتر به صد تومان اقزایش یافته بود. بی شک تحمل این گرانی و تورم که برای دومین بار در سال 86 روی می دهد، زندگی مردم را با مشکلات اساسی مواجه می کند.

از سوی دیگر شنیده شده است که احتمال دارد در یک ماه یا دو ماه آینده سهمیه بندی بنزین لغو شود و بنزین به قیمت واقعی به مردم فروخته شود. که تورم ناشی از این اقدام بی شک تاثیرهای اقتصادی فراوانی سنگینی بر مردم خواهد داشت.

به گمانم آن چه روی داده است با شعار اقتصادی دولت مبنی بر یک رقمی کردن نرخ تورم سازگاری نداشته باشد.

ناگفته نماند که سهمیه بندی بنزین ناسازگار ترین طرح دولت در راستای عدالت گرایی و مهر ورزی است. . برای نمونه، اختصاص نزدیک به 3 لیتر بنزین در روز برای خودروهای سواری از مظاهر بارز بی عدالتی است. به نظر شما یک شهروند تهرانی یا شهروندی که در کلان شهرها زندگی می کنند، یا شهروندی که در شهرهای کوچک زندگی می کنند، مصرف بنزین یکسانی دارند؟

بنزين

2007-06-27T16:01:00.000+03:30

سولماز

چهارشنبه 6 تير 1386 ساعت 1 بامداد
اينجا تهران است ، چند ساعتي است از اعلام سهميه بندي بنزين گذشته است از شب نشييني خانوادگي برمي گرديم .شهر حالت طبيعي ندارد جا بجا پليس مي بيني .از كنار 3 پمپ بنزين گذشته ايد همگي خاموش اند ، درست چند صد متري بالاي خانه تان يكي از بزرگترين پمپ بنزين‌هاي شهر است ، آنچه را مي بيني باور نمي كني پمپ بنزين در آتش مي سوزد و شعله هايش هر لحظه بيشتر زبانه مي كشند ترسيده اي ، اظطراب داري ضربان قلبت هر لحظه بالاتر مي رود .جمعيت بسيار زيادي خيابان را بسته اند اينجا از پليس ضد شورش و آتش نشاني خبري نيست نمي داني چرا؟؟؟
خوب ميداني كه اين راهش نيست ، خرابي هيچ وقت باعث آباداني نشده" زمینی را که با خون آبیاری می کنند گندم نخواهد داد."
بر مي گردي به 2 سال پيش حوالي همين روزها .ياد ضجه هايت مي افتي ياد خواهش هايت براي راي ياد فرق هايي كه تو مي گفتي هست و خيلي‌ها انكار مي كردند ، ياد شب 3 تير كه تا صبح كابوس ديده بودي ، فكر مي كني به راههاي ساده تري كه وجود دارد براي نه گفتن و به تمامي راه حل هاي دموكراتيك . صداي انفجار مي ايد دلت گرفته به تمام 8 سالي كه از دست رفت فكر مي كني و به مردمت كه دوستشان داري اما از ته دل آرزو داري كمي صبور باشند و حافظه تاريخي داشته باشند.

احتمال ریزش احمدآباد

2007-06-26T00:30:00.000+03:30

در خبرها آمده است که: احتمال ريزش قلعه احمدآباد، محل دفن دكتر محمد مصدق جدي است. به علت هواكش‌هايي كه زيرساختمان احمدآباد وجود دارد و نفوذ رطوبت در ديوارهاي ساختمان، كف ساختمان باغ احمدآباد دچار فرورفتگي شده است و ديوارهاي ساختمان نيز در آستانه ريزش است.

به گمانم نابودی احمد آباد، جدا از اینکه دغدغه و نگرانی عمده ی نیروهای ملی و مذهبی باشد، باید مورد توجه جدی دولت و سازمان میراث فرهنگی قرار گیرد. این روزها که صبحت های فراوانی درباره ی انرژی هسته ای می شود و احمدی نژاد خود را چون مصدق در ملی شدن صنعت نفت می داند، حتما باید اقدام فوری در جهت جلوگیری از تخریب احمد آباد انجام شود.

مصدق از نخست وزیران ملی و مردمی تاریخ معاصر ایران است و نگهداری از سرمایه ها و گنجینه های تاریخی کشور وظیفه مهم دولت است.

عکس ها از خبرگزاری کار ایران ایلنا

دانشنامه ی ویکی پدیا

2007-06-22T17:19:00.000+03:30

در هفته ای که گذشت خبر صدور حکم اعدام آیت الله سید محمد کاظمینی بروجردی توسط رسانه های غیر رسمی ایران منتشر شد. اگر چه برخی از همان رسانه های غیر رسمی نیز به نقل از نزدیکان وی این خبر را تکذیب کردند. به هر حال روزنامه های رسمی هیچ کدام خبری در این باره منتشر نکردند. جستجوهای اینترنتی نیز درباره ی چگونگی انتشار این خبر بی نتیجه ماند. چرا که در موتور جستجوگر گوگل بیشتر لینک های مفید فیلتر شده اند. اما تنها منبع جامع و کامل دانشنامه ی آزاد ویکی پدیا بود.

اطلاعات کامل، جامع و به گمانم بی طرفی را می توان در باره ی آیت الله سید محمد کاظمینی بروجردی خواند.

خبر فوریآمادگی ایرانیان خارج از کشور برای کمک به خانواده کارگر خودکشی کرده

2007-06-19T00:21:00.000+03:30

خبرگزاری کار ایران «ایلنا» خبرداد که پس از انتشار خبر خودکشی کارگر شرکت کنف کار گیلان، ایرانیان خارج از کشور طی تماس با این خبرگزاری برای کمک به خانواده این کارگر اعلام آمادگی کرده اند. در این باره نیز یک شهروند ایرانی مقیم آلمان اعلام کرده که حاضر است تا ده سال ماهیانه 50 یورو به این خانواده بپردازد.

یک ایرانی مقیم ژاپن هم گفته: آيا واقعا هيچ‌‏ گوش شنوا و هيچ چشم بينايي نيست كه آلام اين همه رنج كشيدگان را ببيند؟ آيا اصالتمان را فراموش كرد‌‏ه‌‏ايم و بالاتر از آن، آيا ما انسانيتمان را فراموش كرده‌‏ايم؟ بسيار سپاسگذارم مي‌‏شوم كه در صورت امكان، آدرس و نشاني از اين خانواده معزز در اختيارم بگذاريد تا بلكه گوشه‌‏اي از مشكلات اين بزگواران را مدد باشم.

گزارش تصویری بیست و هفتم خرداد 84

2007-06-18T13:45:00.000+03:30

امروز تقویم رو نگاه می کردم. نوشته بود بیست و هشتم. یک لحظه چشمم خورد به دیروز که بیست و هفتم بود و . . . یادم اومد بیست و هفتم خرداد هزار و سیصد و هشتاد و چهار. و شب قبلش که من و آرش و سولماز و هومان و شاید خیلی های دیگه به تمام دوستانمون خبر دادیم که « فردا پای صندوق های رای، دکتر مصطفی معین» یک گزارش تصویری از روز بیست و هفتم خرداد و انتخابات نهمین دوره ریاست جمهوری. ببینیم. عکس ها از خبرگزاری دانشجویان ایران« ایسنا» است.

محمد خاتمی در حالی انتخابات نهمین دوره ریاست جمهوری را برگزار کرد که هشت سال دولت اصلاحات او دستاوردهای بزرگی یرای کشور داشت. اما مثل اینکه او می دانست که دولت آینده از آن همفکرانش نخواهد بود. رييس‌جمهورخاتمی: هميشه پيش‌بيني‌هايمان با رفتار مردم تغيير كرده است هيچ راهي جز حضور در انتخابات نيست.

شهردار وقت تهران، در زمان انتخابات مورد حمایت هیچ حزب مطرحی نبود حتی محافظه کاران سنتی هم از او حمایت نکرده بودند.

او توانست در کمال ناباوری به دور دوم راه یابد. محمود احمدی نژاد در گفتگو با ایسنا گفته بود که منتظر خلق حماسه و شگفتي در طول اين دوره است.

هاشمی رفسنجانی، شاید هیچ گاه فکر نمی کرد که در دور دوم انتخابات رقیب شهردار وقت تهران شود و از محمود احمدی نژاد شکست بخورد.

مهدی کروبی، شیخ اصلاحات مجلس ششم، نتوانست به دوردوم راه یابد. وی معتقد به حمله پادگانی برای تغییر آرای انتخابات بود، با نامه ای به مردم گزارشی از وضعیت تغییر آرا ارائه کرد. او پس از عدم راه یابی به دور دوم، حزب اعتماد ملی را پایه گذاری کرد و حتی مشاورت رهبری و مجمع تشخیص مصلحت نظام را هم نپذیرفت.

مصطفی معین، اما نامزد اصلاح طلبان پیشرو بود. جبهه مشارکت و سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی از عمده طرفداران وی در انتخابات بودند. معین نتوانست رای قابل توجهی کسب کند و از راه یابی به دور دوم باز ماند.

به حرمت بودن باید ترانه بخوانی

2007-06-18T01:03:00.000+03:30

مسعود بهنود این شعر سیمین بهبهانی را به خوانندگان شب نوشته هایش تقدیم کرده است. خواندم و من هم از ایشان نقل می کنم.

کولي! به حرمت بودن، بايد ترانه بخواني

شايد پيام حضوري، تا گوشها برساني

دود تنوره ي ديوان، سوزانده چشم و گلو را

برکش ز وحشت اين شب، فرياد اگر بتواني

هر ديو شيشه ي عمرش، در بطنِ

ماهي سرخي ماهي شناور آبي، کِش راه و رخنه نداني

هر دختري سرِ ديوي، بنشانده بر سرِ زانو

چونان که کنده ي هيزم، برشِمش نقره نشاني

ديوانِ تشنه ي يغما، زان دختران پريسا

بردند از رخ و از لب، برد و عقيقِِ يماني

کولي! به شوق رهايي، پايي بکوب و به ضَربش

بفرست پيک و پيامي، تا پاسخي بستاني

برهستي تو دليلي، بايد ضمير جهان را

نعلي بساي به سنگي, تا آتشي بجَهاني

اعصارِ تيره ي ديرين، در خود فشرده تنت را

بيرون گرا که چو نقشي، در سنگواره نماني

کولي! براي نمردن، بايد هلاکِ خموشي

يعني به حرمتِ بودن، بايد ترانه بخواني...

روايت خودكشي يك كارگر: « طناب است دنيا»ا

2007-06-17T00:11:00.000+03:30

امشب داشتم سایت های خبری را مرور می کردم. خبر درگذشت آیت الله العظمی فاضل لنگرانی، پاسخ تند احمدی نژاد به نامه ی اقتصاددان ها، حمله دانشجویان ایرانی به سفارت انگلیس در تهران، درگیری های خونین میان گروه های فتح و حماس در فلسطین، انتخابات فرانسه، انفجارهای عراق و شروع دور دوم مذاکرات ایران و آمریکا.

اما خبری در خبرگزاری کار ایران - که واقعا یکی از خبرگزاری های مستقل است و بیشتر خبرهای دانشجویی و کارگری را پوشش می دهد_ دیدم که به شدت تکان دهنده بود.

گزارش خبرنگاری است که سومین خودکشی کارگران را گزارش می کند. حسن حسنی کارگر کارخانه ای که پس از اینکه اعتراض هایش به جایی نمی رسد، خود را حلق آویز می کند.

تابوشکنی دولت نهم

2007-06-15T11:55:00.000+03:30

دولت نهم که نزدیک به دو سال از روی کار آمدنش می گذرد، بسیاری از تابوهایی را که بر سر کار دولت های پیش بود، شکست.

اولین گام دولت به اصطلاح عدالت گستر و مهر ورز محمود احمدی نژاد واقعی کردن نرخ سوخت بود. کاری که هیچ یک از دولت های پیش از او حتی در شرایط اضطراری جنگ نیز قادر به اجرایی کردن آن نبودند. طرح کارت هوشمند سوخت و سهمیه بندی بنزین تا آن جا پیش رفت که این روزها زمزمه هایی از گران کردن نرخ بنزین تا هشتصد تومان نیز به گوش می رسد. اگرچه طرح واقعی سازی قیمت ها و حذف یارانه های غیرضروری سال اول انقلاب در دولت موقت و توسط مهندس سحابی رئیس سازمان برنامه و بودجه وقت مطرح شد، اما هیچ گاه مجال اجرایی شدن نیافت.

گام دوم دولت نهم، بحث مفصل و پر ماجرای رابطه با آمریکا بود. رابطه با ایالات متحده آمریکا که در سیزده آبان 58 و تسخیر سفارت آن کشور در تهران به دست دانشجویان پیرو خط امام به کلی قطع شده بود، با آغاز جنگ ایران و عراق نیز رابطه ایران با کشورهای اروپایی و آمریکا به خاطر اتحادشان با دولت عراق و صدام حسین به کلی تیره شد. پس از پایان جنگ نیز دو باره بحث رابطه با آمریکا در دو مرحله مطرح شد. نخستین بار در دولت سازندگی هاشمی رفسنجانی اظهار نظر های مبنی بر مذاکره و گفتگو با آمریکا مطرح شد. اما از آن جا که رابطه ایران با کشورهای اروپایی بسیار سرد بود، هیچ گاه این نظرها عملی نشد. اما همزمان با ایده گفت و گوی تمدن های سید محمد خاتمی در دولت اصلاح طلب وی زمزمه های رابطه با آمریکا آغاز شد. اما این بار نیز هیچ گفتگویی انجام نشد. از یک طرف محافظه کاران (اصولگرایان امروز) که از منتقدان بزرگ دولت بودند، رابطه با شیطان بزرگ (آمریکا) را خیانت به کشور و اسلام می دانستند و از طرف دیگر در کمین این بودند تا اگر قرار است افتخاری برای مذاکره با آمریکا حاصل شود، خودشان و همفکرانشان از این فرصت بهره برند. از سویی دیگر نیز دانشجویان پیرو خط امام که روزی سفارت آمریکا را تسخیر کرده بودند، در سال های دولت اصلاحات یا وزیر دولت خاتمی شده بودند یا وکیل مجلس اصلاح طلب هفتم و شاید غیرت و مصلحت ایجاب نمی کرد که آنها آغاز کننده مذاکره با آمریکا باشند. اما این بار دولت محمود احمدی نژاد که قیافه عدالت گستری جهانی به خود گرفته است، با ارسال نامه ای به جرج بوش او را به یکتا پرستی و عدالت گستری دعوت کرد. اگرچه که این نامه بی پاسخ ماند، اما احمدی نژاد توانست پس از بیست و هشت سال تابوی مذاکره با آمریکا را بشکند و با آمریکا پای میز مذاکره بنیشید حتی اگر مذاکره درباره عراق باشد.

سومین گام دولت نهم، طرح کاهش تعطیلات رسمی کشور بود. سالها بحث درباره تعطیلات و زیان دهی اقتصادی آن مطرح بوده است. حتی آن زمان که مجلس محافظه کار ششم، که برای کاستن تعطیلات کشور اقدام به لغو تعطیلی 29 اسفند روز ملی شدن صنعت نفت کرد، بازتاب های منفی بسیاری در پی داشت. (البته تصمیم نمایندگان مجلس که یک اقدام سیاسی نسنجیده بود، مخالفت های بسیاری را در پی داشت و در نهایت مصوبه مجلش لغو شد). شاید تا این زمان که دولت نهم تصمیم به کاهش تعطیلات گرفته است، هیچ کس جرات نداشت در بحث کاهش تطعیلات، لغو تعطیلات مذهبی را عنوان کند. نگرانی بسیاری از کارشناسان از این بود که مبادا کاهش تعطیلات کشور فقط محدود به تعطیلات نوروز و در جهت کمرنگ کردن این آیین ملی شود. اما امروز دولت محمود احمدی نژاد کاهش تعطیلات را مطرح می کند و اولین بند آن نیز حذف تعطيلات ايام 12 فروردين، 15 خرداد، اربعين حسيني، شهادت امام جعفر صادق (ع) و شهادت امام رضا (ع) به‌جز در استان خراسان رضوي است. اگرچه که این طرح هنوز رسمیت نیافته است اما نشان از عزم جدی دولت در کاهش تعطیلات رسمی کشور دارد.

پرویز ورجاوند درگذشت

2007-06-10T00:52:00.000+03:30

دکتر «پرویز ورجاوند» دار فانی را وداع گفت. دکتر پرویز ورجاوند، استاد دانشگاه، باستان شناس و وزیر فرهنگ و هنر دولت موقت انقلاب اسلامی ایران، صبح شنبه در بیمارستانی در تهران درگذشت. دختر «پرویز ورجاوند» با تایید این خبر در گفتگو با خبرنگار آفتاب، علت فوت را «ایست قلبی» اعلام کرد.

ورجاوند سخنگو و عضو شورای رهبری جبهه ملی ايران بود که از سازمانهای سياسی قديمی و فعال در تاريخ معاصر ايران به شمار می رود، وی در نخستين دولتی که پس از انقلاب ايران تشکيل شد، سرپرستی وزارت فرهنگ را به عهده داشت که پس از وی به وزارت ارشاد اسلامی تغيير نام داد.

پرويز ورجاوند به دليل اظهارنظرهايی که از طريق مصاحبه يا انتشار مقاله در رسانه ها می کرده و بيانيه هايی که به عنوان سخنگوی جبهه ملی انتشار می داده در سالهای اخير پی در پی به مراجع قضائی احضار و مورد بازجويی قرار می گرفته و آخرين بار دو هفته پيش از مرگ در دادسرای کارکنان دولت حاضر شده بوده است. آقای ورجاوند در حالی درگذشت که رسماً از سوی دادسرای کارکنان دولت به تبليغ عليه نظام جمهوری اسلامی متهم شده و پرونده ای عليه وی در اين دادسرا گشوده شده بود.

پرويز ورجاوند علاوه بر شخصيتی سياسی، چهره ای فرهنگی نيز بود که البته فعاليت فرهنگی او نيز همسو با انديشه سياسی وی و در چارچوب دلبستگی به هويت ايرانی و حوزه تمدنی ايرانی بود.

وی به عنوان باستان شناس مخالفتی جدی با احداث سد سيوند در تنگ بلاغی استان فارس داشت که بخشی از آثار باستانی اين منطقه را زير آب خواهد برد اما با وجود مخالفتهای وی و ديگر باستانشناسان و فعالان فرهنگی، آبگيری سد سيوند چند ماه پيش از درگذشت آقای ورجاوند آغاز شد.

هم میهن در اینترنت

2007-06-07T00:02:00.000+03:30

نسخه ی اینترنتی روزنامه ی هم میهن را میتوانید با مراجعه به نشانی زیر بخوانید:

http://www.ham-mihan.org

حرکت برای انتخابات

2007-06-04T21:22:00.000+03:30

احسان جان حرف من هم دقيقا همينه. ببينيد يادتونه زمان انتخابات چطوري صحبت مي كنيم؟ با چه شور و حالي؟ كساني رو هم كه انتخابات رو تحريم مي كنن مي كوبيم. همه هم توقع داريم همه بريم راي بديم. اونم به يه كانديدا از جناح اصلاح طلب. جالبه كه همه ما زماني كه تيم فوتبالمون تو جامهاي رسمي بين المللي خراب مي كنه تقصير رو گردن بي برنامگي و دقيقه نود بودن مسئولان ورزش و فوتبال ميندازيم.ببينيد من نمي خام نق بزنم و يا كسي رو مورد سرزنش قرار بدم چون خود من هم جزيي از همين جامعه هستم. اما من يه حرف دارم. از الان تا اولين انتخابات زمان زيادي وجود داره. اگه حجم وبلاگها و افرادي كه فعالانه به وبلاگها سر مي زنن و مطالب رو دنبال مي كنن در نطر بگيريم مي بينيم كه عدد كمي نيست. آيا نمي شه از الان شروع به حركت كرد و كم كم بحث هايي رو كه قراره تو يك ماه مونده به انتخابات شروع كرد از الان شروع كنيم؟ اينطوري به نظر من خيلي از بحث ها تا قبل از انتخابات پخته مي شه و شايد ديگه اون موقع نياز نباشه از شور و هيجان و احساسات مايه بزاريم.
این نوشته های بوگی سرآغازی شد برای راهی که از الان شروع کنیم به حرکت برای انتخابات و برای بحث های به قول او پخته.
نوشته های بالا از یادداشت های بوگی در پست قبلی است.

برای همین هم از امروز وبلاگ جدیدی رو با موضوع انتخابات راه اندازی می کنیم. بحث های جدی درباره ی انتخابات. با این نشانی

http://entekhabema.blogspot.com/

روزهای به یاد ماندنی ما

2007-06-02T00:07:00.000+03:30

روزهای اردیبهشت و خرداد برای ما و دوستان ما به یادماندنی ترین روزهاست. زمانی که سه سال پیاپی در اردیبهشت و خرداد کنفرانس های علمی داخلی را برگزار می کردیم، وقتی صمیمانه و دوستانه دست در دست هم می دادیم تا بزرگترین رویداد علمی دانشگاه را رقم بزنیم، وقتی که سرسختانه برای خواسته هایمان دوندگی می کردیم، وقتی که در جلسه هایمان برنامه ریزی می کردیم، شاید باور اینکه روزی اینگونه دور از هم باشیم سخت بود و شاید تصورش را هم نمی کردیم.

به هر حال تلاش های ما را دوسالی است که متوقف کرده اند. با امدن دولت نهم، مجلس هفتم و تغییر و تحول های هیات رئیسه دانشگاه، احضار به کمیته های انضباطی و سنگ اندازی ها، فعالیت های دانشجویی تقریبا متوقف شده است.

بی مناسبت نیست که در این روزها یک عکس، که یادگاری است از دومین کنفرانس علمی داخلی در اردیبهشت سال 1383 را ببینیم.

انجمن صنفی روزنامه نگاران

2007-05-29T22:46:00.000+03:30

چند سال پیش به همراه آرش و سولماز و مسیح از نمایشگاه بین المللی کتاب تهران دیدن کردم. در آن سال ها به برکت دولت اصلاح طلب محمد خاتمی نمایشگاه مطبوعات هم در کنار نمایشگاه کتاب برگزار می شد و فضای نمایشگاه با حضور روزنامه نگاران و فعالان سیاسی و اجتماعی و فرهنگی با نشاط تر بود. آن سال غرفه ی انجمن صنفی روزنامه نگاران بسیار کم رونق بود به سبب روزنامه نگارانی که در بند بودند. کاوه گلستان عکاس، در عراق کشته شده بود. ماشاالله شمس الواعظین، اکبر گنجی، اکبر عبدی و احمد زیدآبادی هم در زندان بودند. عکس غرفه ی بی رونق انجمن صنفی روزنامه نگاران آن سال را می بینیم.

طلای سیاه، سیاست سیاه

2007-05-27T22:58:00.000+03:30

دیروز، نود و نهمین سالگرد کشف نفت در ایران بود. چندان بیران نگفته ایم اگر بگوییم که سیاست ایران با اکتشاف این طلای سیاه در مسیری دیگر قرار گرفت و حاشیه های فراوان به خود دید. تقی زاده به واسطه ی امضایش پای قراردادی نفتی با انگلیس، هیچگاه نتوانست قامت خود را راست کند و آنقدر مصدق از انگلیسی بودن او سخن گفت که دست آخر او در پارلمان خطاب به مصدق گفت: " حساب شما با کرام الکاتبین". محمد مصدق نیز چه بسیار تلاش کرد تا شیر نفت ایران در دست مردان بریتانیا نباشد. اگرچه غافل از آن بود که نفت ملی یک چیز و نفت دولتی، چیز دیگر. نفت ایران، نه ملی که دولتی شد و بدین ترتیب دولت ها یکی پس از دیگری نقطه اتکای خود را در مرتبه نخست، نه بر رای مردم که بر بشکه های نفت و دلارهای نفتی قرار دادند.

در ایران، سرزمین طلای سیاه، تاریخ راه خود را می رود.

نوشته بالا برگرفته از شماره 13 روزنامه ی هم میهن یکشنبه ششم خرداد 86 است.

خرمشهر آزاد شد

2007-05-24T22:22:00.002+03:30

بوگی یادداشتی برای نوشته ی قبلی یادما گذاشته درباره ی سوم خرداد بخونیم:

خرمشهر آزاد شد.هنوز شيريني و لذت اون روز يادمه. لذتي كه هيچ وقت فراموشم نمي شه. لذتي كه همه خوزستاني ها تجربه كردن و اون روز براي همه شون يكي از شيرين ترين روزهاي عمرشونه.خيلي حرفا هست كه بايد زده بشه ولي دوست ندارم شيريني امروز رو با اون صحبتا تلخ كنم.امروز واقعا روز مهميه. جاي همه كسايي كه دوستمون بودن و يا همكلاسي و تو اون روزها رفتن جنگيدن و صادقانه هم جنگيدن و رفتن واقعا خاليه و ياد همشون هم گرامي.نسل ما، كسايي كه دوره ميان بچه گي و نوجواني شون رو تو اون دوران گذروندن، واقعا مي تونن درك كنن كه اون دوران چه گذشت.

دوم خرداد ده ساله

2007-05-23T17:40:00.001+03:30

آرش
دلم مي خواست- مدتها بود دلم مي‌خواست ـ براي دوم خرداد چيزي بنويسم. نامه‌اي، چند خطي، درد دلي شايد. چرا که ده سال از آن روز مي‌گذرد، از آن روز که با رايم، با يک شناسنامه در دستم آينده‌ام، سرنوشتم، مملکتم، فرهنگم و اصلا دنيا را مي‌خواستم که عوض کنم.
دوم خرداد به گردنم خيلي حق دارد ، يادم داد که يک راي من يک راي است و مي‌توانم بخواهم خيلي چيزها را از راهش، که مبارزه براي رسيدن به هدف خشونت نمي‌خواهد، گوشت دم توپ بودن مرا و تو را به جائي نمي‌رساند، بايد بسازم آنچه را مي‌خواهم نه اينکه خراب کنم همه چيز را به خاطر چيزهائي که نمي‌خواهم، يادم داد که مي‌بايست از خرابکاري دست برداشت و سازندگي پيشه کرد. رفرميزم را يادم داد.
پس از اعلام نتايج فکر مي‌کردم برنده‌ام و آزاد ولي خيلي زود يادم داد که مبارزه را پايمردي و پايداري بايد. آنکه "نه بزرگ" مي‌گيرد هرگز خانه نشين نمي‌شود بلکه به هرچيز زشت و زيبا دست مي‌زند، چرا که منافعش را مي‌خواهد. از آن‌ها متنفر شدم اما يادم داد که مخالف را تحمل بايد. آن‌که چون تو نمي انديشد حقوقي دارد مساوي با تو و مردمان را تحمل عقيده مخالف و زيستن در ميان تکثر آرا لازم است و با تکثر آراست که مي‌توان به پيشرفت رسيد. يادم داد بگويم "زنده باد مخالف من" از مرگ نگويم و مرگ کسي را نخواهم.
قهرمان دوم خرداد را بت کردم، يادم داد قهرمان نسازم و قهرمان خود ساخته را يک تنه به جنگ سياهي ها نفرستم. چرا که قهرمان‌ها هميشه فدا و فنا مي‌شوند.
دور دوم انتخاب قهرمان دوم خرداد بود، و من بسيار نزديک به صحنه- گوشه‌اي درون صحنه- نشانم داد آدميان چگونه از سر منافع رنگ عوض مي‌کنند، که پوسته‌ها گاهاً در بعضي عوض مي‌شود ولي مغز‌ها همان است. نشانم داد که بدانم زير علم هيچ وکيل و وزير و فرمانداري بي‌شناخت سينه نبايد زد و تعصب نبايد ساخت.
نشانم داد هزينه کردن براي آزادي يعني چه، باطبي کيست؟ گنجي کجاست؟ حجاريان چه مي‌کند؟...
هر نه روز يک بحران! نشانم داد تعلل يعني چه؟ ترس يعني چه؟ فرصت سوزي يعني چه؟ و اگر به جاي زير ساختها به سراغ رو بنا‌ها برويم دستاورد ما هيچ نيست، حافظه تاريخي نداشتن چه به سر ما مي‌آورد-دور و تسلسل- و يادم آورد صد سال مبارزه براي آزادي پس از مشروطه را...
دوم خرداد به گردنم حق بزرگي دارد. حق به خاطر همه آن چيزها که نشانم داد و يادم داد. از دوم خرداد ده ساله آموختم بيش از پايمردي و پايداري تفکر و تعقل لازم است. بيش از همه انتقادها، فحش دادن‌ها و نخواستن‌ها چگونه خواستن‌ها را بايد آموخت. روش را بايد آموخت و راهکار را. راه دراز آزادي از تفکر مي‌گذرد.
حق دارد گردن من و گردن تو چرا که برايش هيچ نکرديم. تمام تلاش ما براي آزادي شناسنامه دست گرفتن ما و در صف ايستادنمان بود. – اين را نيز درست انجام نداديم- دوم خرداد را تنها گذاشتيم با خانه نشينيمان، با قهرمان پروريمان، با فرستادن قهرمان‌ها به جنگ ديو‌ها با هو کردن و متهم کردن قهرمانان باخته به ترسوئي و سازش. تنهايش گذاشتيم با عقل کل بازيمان با نفي همه چيز و همه کس با فحاشي منتقدانه‌مان، با روش را نشناختن و به دنبال شناخت نيز نبودن. با قهر کودکانه‌مان، با جهان را سياه و سپيد ديدن و خاکستري را نشناختن.
آري برادر امروز يعني، دوم خرداد ده ساله محصول من و توست...

یک دهه پس از دوم خرداد

2007-05-22T01:46:00.000+03:30

دوم خرداد ده ساله شد. از دوم خرداد هفتاد و شش تا دوم خرداد هشتاد و شش. این ده سال برای من و دوستانم شاید اوج فعالیت های سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و صنفی بود. بی شک ما بخشی از فعالیت هایمان را مدیون فضایی بودیم که دولت اصلاحات محمد خاتمی فراهم کرد. به هر حال می دانیم که آن روزها به یاد ماندنی بود.

محمد علی ابطحی مشاور سابق خاتمی خبرداده است که فردا سه شنبه از ساعت ۱۷ تا ۱۹ به مناسبت دهمین سالگرد دوم خرداد، آقای خاتمی سخنرانی می کند. بر و بچه هایی که دوست داشتند آقای خاتمی را ببینند، می توانند آنجا ببینندش؛ یعنی ورود برای همه آزاد است. آدرس: شهرک غرب / بلوار فرحزادی / نبش ارغوان غربی / مجتمع اریکه ایرانیان

خبرهای امروز را که مرور می کردم دیدم مسیح علی نژاد خبرنگار اعتماد ملی گفتگویی انجام داده است با مادر سید محمد خاتمی. در این گفتگوی خواندنی مادر خاتمی می گوید:

دلم مي‌سوخت كه بيگناه است و اذيتش مي‌كنند. شبانه‌روز برايش دعا مي‌كردم، نذر مي‌كردم. وقتي هم مي‌شنيدم كه باز بحران درست شده، يا اذيتش مي‌كنند، سوره انعام مي‌خواندم. خودش هم هميشه مي‌گفت: مادر، برايم دعا كن كه عاقبت به خير شوم. براي همين به جاي گريه كردن، راز و نياز مي‌كردم كه موفق شود. خب نيمه پر ليوان را هم مي‌ديدم و خودم را قانع مي‌كردم كه اگر چهار نفر به پسرم فحش مي‌دهند يا ناسزا مي‌گويند در عوض خيلي ها هم، دوستش دارند و نسبت به او ابراز احساسات مي‌كنند

باز باید تحمل کنم!

2007-05-20T15:07:00.000+03:30

ميدوني وقتي خدا داشت بدرقه ات مي کرد بهت چي گفت؟ گفت: جايي که ميري مردمي داره که مي شکننت. نکنه غصه بخوري. من همه جا باهاتم. تو تنها نيستي .

توکوله بارت عشق ميزارم که بگذري، قلب ميزارم که جا بدي، اشک ميدم که همراهيت کنه، ومرگ که بدوني برميگردي پيشم.

ياد گرفتم که عشق با تمام عظمتش 3-2 ماه بيشتر زنده نيست، ياد گرفتم که عشق يعني فاصله و فاصله يعني 2 خط موازي که هيچگاه به هم نمي رسند ، ياد گرفتم در عشق هيچکس به اندازه خودت وفادار نيست و ياد گرفتم هر چه عاشق تري، تنهاتري. انگار بايد به اين سكوت تلخ ادامه دهم انگار بايد لبخند بيروحم را دوباره و دوباره و دوباره تكرار كنم!!! و اشكهايم را كه بي اختيار ميريزند با خنده در آميزم! تا غم سنگين چشمانم را از چشم ها پنهان كنم. انگار بايد باز هم تحمل كنم.

هم میهن

2007-05-20T00:30:00.000+03:30

امروز توانستم به سختی یک نسخه از روزنامه ی هم میهن را از دکه ی روزنامه فروشی بخرم. با مرور سریع صفحه های هم میهن، احساس کردم که می تواند روزنامه ای باشد شاید حرفه ای تر از شرق پیش از توقیف. شرق را هم چند روز پیش خریدیم در نوبت جدید انتشار پس از توقیف. به گمانم میهن و شرق می توانند موجب نشاط هواداران اصلاحات شوند در این روزهایی که سردی و انفعال همه گیر شده است.

در چه شرایطی ایران با آمریکا مذاکره می کند؟

2007-05-17T21:31:00.000+03:30

احسان

این روزها رسانه های دولتی و حکومتی همه خبر ازآغاز مذاکره ی ایران و آمریکا می دهند. مذاکره ای که اگر شروع شود، می تواند به مهمترین و خبرساز ترین رویداد جهان تبدیل شود. بیست و هشت سال پیش زمانی که دانشجویان پیرو خط امام سفارت ایالات متحده آمریکا در تهران ( که بعدها به آن لقب لانه ی جاسوسی دادند) را اشغال کردند، آمریکا روابط سیاسی خود را با دولت ایران قطع کرد. اما این روزها بحث مذاکره با آمریکا وارد مرحله ی تازه ای شده است به طوری که مقام های بلند پایه ی حکومتی و دولتی نیز آن را تایید کرده اند.
اما بحث مذاکره با آمریکا از جهات مخلف دارای اهمیت است.
1-ایران در شرایطی وارد مذاکره با آمریکا می شود که در دو دولت گذشته بارها احتمال مذاکره با آمریکا وجود داشته است. سیاست تنش زدایی در هشت سال دولت اصلاحات سید محمد خاتمی و نیز ابتکار ایران در نامگذاری سال 2001 میلادی به عنوان سال گفتگوی تمدنها فرصت های خوبی برای بازگشایی فصل هایی نو در شروع رابطه با ایالات متحده آمریکا بوده است. اما فرصت های مذاکره با آمریکا همواره در سال های 84-76 مورد مخالفت سرسخت محافظه کاران (اصولگرایان فعلی) بوده است، زمانی که مذاکرات می توانست از موضع قدرت و انتخاب سیاست فعال و پویای تنش زدایی باشد. کارشناسان مسائل سیاسی و بین الملل در سال های 84-76 علت عمده مخالفت محافظه کاران با مذاکره با آمریکا را نه تنها در سیاست های خصمانه آمریکا بر علیه ایران، حتی در تحریم های اقتصادی نیزنمی دانستند. آن ها بر این باور بودند که اگر مذاکره ای قرار است انجام شود بهتر است که این افتخار به نام آنان (محافظه کاران دیروز و اصولگرایان امروز) ثبت شود. این روزها خرسندی اصولگرایان از مذاکره ایران و آمریکا خود نشان از پیروزی آن ها در ثبت این رویداد مهم تاریخی به نام خودشان دارد.
2- مذاکره با آمریکا در حالی صورت می گیرد که مقام های ایران تاکید دارند این مذاکره تنها درباره ی مسائل عراق است و آن هم تاکید بر مسوولیت اشغالگران برای برقراری نظم و امنیت در عراق خواهد بود. این سخنان در حالی مطرح می شود که ایران بارها در موضع گیری های رسمی و غیررسمی خود درباره ی عراق، به وظیفه نظامیان امریکا در برقراری نظم و امنیت در عراق تاکید داشته است. معلوم نیست که در این مذاکرات چه چیز جدیدی جایگزین مواضع گذشته می شود. شاید هم چون نامه ی سال گذشته ی احمدی نژاد به جرج بوش، این مذاکرات حاوی نکات اخلاقی و دعوت به یکتاپرستی و ایجاد عدالت مطرح شود.
3- مذاکره با آمریکا در شرایطی برگزار می شود که تاکید مقام های ایران بر "فقط مذاکره" میان ایران و آمریکا است. در حالی که هدف از مذاکره باید معلوم و مشخص باشد. مذاکره در شرایطی مفید و سازنده است که طرفین به تفاهم ها و توافقاتی که پس از مذاکره انجام می پذیرد (اگر بپذیرد!) پایبند باشد. بی شک اگر توافقی میان ایران و آمریکا صورت پذیرد، شعار مقام های ایرانی درباره زورگو، استکباری، ظالم و فاسد بودن دولت آمریکا زیر سوال می رود و این که چگونه ایران جنین دولتی را برای شراکت در توافق نامه های بین المللی پذیرفته است. مواضع ضد آمریکایی ایران بیست و هشت سال قدمت دارد. شعارهای مرگ بر آمریکا در نمازهای جمعه، آتش زدن پرچم آمریکا در راهپیمایی هاو . . .نشان از شدت نفرت از آمریکا در میان حکومت ایران دارد.
4- ایران در شرایطی مذاکره با آمریکا را می پذیرد که نسبت به سال های 84-76 (دولت خاتمی) در وضعیت سیاسی و اقتصادی بدتری به سر می برد. حضور نظامی آمریکا در همسایه ی شرق ایران (افغانستان)، در غرب ( عراق) و رابطه نزدیک واشنگتن و اسلام آباد و رابطه ی اقتصادی قدرتمند آمریکا با کشورهای عربی حاشیه ی خلیج فارس، همگی نشان از اوج فشارهای سیاسی و اقتصادی بر ایران در جهت پذیرش مذاکره با آمریکا ست.
5- آمریکا همواره یکی از طراحان اصلی تحریم های شورای امنیت سازمان ملل متحد علیه ایران بوده است. مسائل پیچیده ی هسته ای ایران که منجر به قطعنامه ها و تحریم های گسترده علیه ایران شده است در یک سال گذشته به شدت روبه افزایش بوده است. جالب اینجاست که آمریکا توانسته تمام کشورهای نزدیک به ایران را نیزبا خود همصدا کند. چین و روسیه تاکنون در هیچ قطعنامه و تحریمی از ابزار قدرتمند وتوی خود به نفع ایران استفاده نکرده اند.
به هر حال اگرچه مذاکره و گفتگو یک اصل مهم و موجه در توسعه ی روابط خارجی است، اما شرایط مذاکره و گفتگو می تواند در توفیق و عدم توفیق گفتگو ها و مذاکرات مهم و اساسی باشد. مذاکره از موضع قدرت و برتری واقعی و نه ادعای قدرت و برتری می تواند نتایج مثبتی در پی داشته باشد. امروز سخنان فعالان سیاسی موافق و مخالف مذاکره با آمریکا خواندنی خواهد بود.
حال باید منتظر بود و دید که دستاورد دیپلمات های اصولگرای ایرانی که افتخار آغاز مذاکره با آمریکا را به کارنامه ی دیپلماتیک خود اضافه می کنند، چه خواهد بود. اما نباید فراموش کرد که کارنامه ی دیپلمات های اصولگرای دولت نهم که به گفته بسیاری تازه کار هم هستند، درپرونده ی هسته ای ایران نه تنها مثبت نبوده است که قطعنامه ها و تحریم های سنگینی را نیز برای کشور به ارمغان آورده است.
به نظر من مذاکره با آمریکا در شرایط فعلی که از موضع قدرت و برتری ایران نیست، نمی تواند تامین کننده ی منافع ملی کشور باشد، اما از آن جا که هیچ آینده ی روشنی در سیاست تنش زدایی بین المللی ایران در دولت نهم دیده نمی شود، شروع مذاکره با آمریکا می تواند تابوی مذاکره ایران و آمریکا را بشکند و راه را برای دولت های آینده هموار سازد.

2007-05-17T11:56:00.001+03:30

آرش

چند روزي است و چند شبي است در سرم انديشه‌اي مدام مي‌گردد و با خود دچار مشکل شده‌ام. به زندگي امروزم مي‌نگرم و به ارزشم از نظر انسانيت. به انسانيتم مي‌نگرم و کاراکتري که اين روزها دارم.بيست تا بيست و سه – چهار سالگي دوراني بود که شخصيتم را شکل داد. تفکري که آن دوران داشتم را مرور مي‌کردم. کاراکتري که براي آينده از خودم ساخته بودم با امروزم ناسازگاري‌هائي دارد. بعضي اش – البته در جزئيات- بر مي‌گردد به تغيير نگرشم در مواجهه با واقعيات زندگي . ميداني در سنسين ابتداي جواني در دوران دانشجوئي انسان بسيار ايده‌آل گراست پس از فاصله گرفتن از آن دوران در مواجهه با زندگي انسان به واقع‌گرائي متمايل مي‌گردد – کم و بيش-اما اين تغييرات در بعضي جهات برايم آزار دهنده‌است و مي‌بينم شخصيت امروزم در بعضي جهات راضي کننده نيست. خيلي بايد خوبتر از اين مي‌بودم - هدفم اين بود- بايد تحملم بيش از اين بود و مهر ورزيم نيز. نشان دادن احساساتم و بيان آنها، ابراز علاقه ام به او که دوستش دارم و شريک زندگيم است، نشان دادن علاقه‌ام به تمام آنها که دوستشان دارم، به خانواده‌ام و به دوستانم مي‌توانست بيش از اين باشد.شعار دادم و سرلوحه خويش کردم " گر بدينسان زيست بايد پست من چه بي‌شرمم اگر فانوس عمرم را به رسوائي نياويزم بر بلند کاج خشک کوچه بن بست— گر بدينسان زيست بايد پاک، من چه ناپاکم اگر ننشانم از ايمان خود چون کوه يادگاري جاودانه بر تراز بي‌بقاي خاک"امروز کجايم، مني که بايد پاک باشم و از ايمانم يادگاري جاودانه بگذارم واقعا کجايم؟؟هميشه انتظار داشتم سکوتم را بفهمند. اشتباه ترين توقع ممکنه!. ناراحتيم را سکوت کردم، اجهاف را سکوت کردم و .... و اين سکوت خود فريادي نبود، سخني نبود، حتي نجوائي نيز نبود. گذشتند به سادگي از کنارم بي آنکه سکوتم را بفهمند و چرا بايد مي‌فهميدند؟ سکوت گفتمان نيست، ابراز خواست و نظر نيست و من اين را نفهميدم.ياد گرفتم گفتمان کنم، خواستم را بگويم و نظرم را و بيان کنم آنچه درست نمي‌دانم. اما آنرا بسياري مواقع با صداي بلند و با آن تن بلند مشهورم مي‌گويم و مي‌خواهم. گفتمان مي‌کنم اما با صداي بلند، انگار که دعوا دارم با آدميان، با آدمياني که اغلب عزيز تر از جانمند و حاضرم برايشان، نه حتي براي سلامتيشان، بلکه براي يک لحظه شاديشان چه کارها که نکنم.ياد گرفتم خودم باشم، اما ياد نگرفتم خود خوبي باشم. سعي مي‌کنم، تلاش مي‌کنم و به ياد خواهم داشت دين من، انسانيت است و هدفم رستگاري همه. علم و عشق و کار را پاس مي‌دارم و مي‌پرستم و آويزه گوشم ميکنم اين کلام را:"گر بدينسان زيست بايد پاک، من چه ناپاکم اگر ننشانم از ايمان خود چون کوه يادگاري جاودانه بر تراز بي‌بقاي خاک.

2007-05-17T11:55:00.001+03:30

بوگي

مدت ها بود از همه چيز گذشته بود. در تمام اين سال ها تنها چيزي كه هميشه اونو آروم مي كرد صحبت هايي بود كه در خلوت ذهنش با خدا مي كرد. اما كم كم از دست اين هم صحبت هم داشت خسته مي شد. خسته كه نه، داشت نا اميد مي شد.
خدايي كه مي شناخت ديگر آن خداي قبلي نبود. معلوم نبود كه آيا صداي اونو نمي شنيد يا اين كه ديگه اصلا اونجا نبود – در خلوت ذهنش. كم كم داشت به همه چي شك مي كرد. آيا اصلا تو تمام اين سال ها خدا واقعا اونجا بود؟ آيا خدا بود كه به او گوش مي داد و با او حرف مي زد؟ اين شك داشت تمام وجودش رو مثل خوره مي خورد.
پا شد رفت بيرون. بي هدف تو خيابونا قدم زد. نمي تونست با خودش كنار بياد. يه دفعه تمام ارزشهاش و تمام زير بناهاي ذهنيش داشت از هم مي پاشيد.
در تمام اين سال ها خدايي كه هم صحبتش بود فقط بهش مي گفت: "صبر كن".اوايل متوجه نبود كه عمق اين "صبر" چقدره. اما كم كم تلخي حقيقت براش آشكار شد تا اين كه امروز به اين نتيجه رسيده بود كه ظاهرا اين "سرابي" بوده كه ذهنش براش ترسيم كرده بوده.
همينطور كه قدم مي زد رفت روي يه نيمكت تو پاركي كه تو مسيرش بود نشست. يه سيگار از جيبش در آورد و روشن كرد. دوباره همون صدا رو شنيد. بهش گفت: "قرار ما اين نبود. قرار بود صبر كني؛ به هر قيمت." حس كرد كه اين صداي همون خداي قبليه. خوش حال شد. ظاهرا همون خدا دوباره برگشته بود. پا شد به سمت خونه راه افتاد. ظاهرا دوباره بايد صبر مي كرد.

خطر جدی برای وبلاگ ها

2007-05-15T00:36:00.000+03:30

امروز در خبرها خواندم که مهدی بوترابی مدیرعامل پرشین بلاگ بازداشت شده است. این بار هم خبرگزاری های دولتی از بیان خبرهایی از این دست خودداری کردند، اما آنچه که به نظر می رسد خطر جدی وبلاگ های ایرانی را تهدید می کند. پرشین بلاگ پرکاربرترین سرویس دهنده ایرانی است که در آن 870 هزار وبلاگ فارسی وجود دارد و 170 هزار وبلاگ آن فعال است.

وبلاگ های فارسی از نظر تعداد جز رده های نخست جهانی هستند و این درحالی است که وبلاگ های فارسی بسیاری نیز فیلتر شده اند. وبلاگ شاید خصوصی ترین نوشته های هر فردی باشد. نوشته هایی که از قالب سنتی آن (دفترچه های خاطرات) به دنیای مدرن گام نهاده است. نوشته هایی که گاه مخاطب خاصی ندارند و گاهی نیز در غیاب رسانه های آزاد کار اطلاع رسانی عمومی رابا مخاطبان فراوان انجام می دهند. به هر حال گستره ی وبلاگ نویسی، حاکمان را که مشتاقند نوشته ها تنها با تایید و نظارت و تصویب خودشان، انتشار عمومی یابد بسیار نگران و خشمناک کرده است. بی شک بازداشت هایی از این دست نگرانی را در جامعه ی وبلاگ نویسان دو چندان می کند.

شرق و هم میهن

2007-05-13T23:58:00.000+03:30

در خبرها خواندم که امروز ( یکشنبه ) و فردا دوشنبه به ترتیب روزنامه های هم میهن و شرق منتشر می شوند. متاسفانه امروز فرصت نکردم سری به روزنامه فروشی بزنم. اما انتشار هم میهن پس از هفت سال توقیف و شرق پس از نزدیک به یک سال خبرهای خوبی هستند.

2007-05-12T13:06:00.000+03:30

آرش

دوستان عزيز در صورتيکه مطالب اين صفحه را در هم بخصوص شماره ها و نقطه ها را جا به جا مي‌بينيد به ترتيب زير عمل کنيد:
View>encoding>right-to-left document
را تيک بزنيد

2007-05-10T09:11:00.000+03:30

آرش

1. اين روزها به خاطر اين کار جديد گرفتاري‌هايم زياد شده، ديروز مجبور شدم سري به سمنان بزنم، تنهائي، در جاده گاز ماشين را گرفته بودم به کويري که اطرافم بود مي‌انديشيدم. آنجا تقريبا ابتداي کوير مرکزي ايران است. به آنهمه خشکي مي‌انديشيدم. به سرزمين پهناوري با زيبائي‌هاي خاص خودش. کوير گرچه سبز نيست و در نگاه اول از سرزندگي بي بهره اما نيک که بنگري و بينديشي زيبائي خاص خودش را دارد زيبائي که با تو سخن مي‌گويد زيبائي عريان. در کوير صداقت مي‌بيني. صداقتي که در جنگل و سبزه با اين وضوح و عرياني نمي‌توان يافت. کوير اگر خشک است همين است که مي‌نمايد، سعي نمي‌کند ديگرگونه بنمايد. بزک نمي‌کند، چيزي در درون خويش نهان نمي‌کند همان است که مي‌بيني، همان‌قدر خشک که مي‌نگري نه چيزي بيش از اين و نه چيزي کمتر از اين. اين خصوصيات مردمي مي‌پروراند سخت‌کوش و بي‌آلايش.
در اداره‌اي که کار داشتم، کارمندي حواله‌ام به دو ساعت ديگر داد و گفت چرخي بزن و بيا تا من حاضرش کنم. از خدا خواسته زدم به راهي که مي رفت به سمت جنوب به سمت قلب کوير. آن قدرها وقت نداشتم که بروم و بروم... به چند کيلومتري بسنده کردم، تا آنجا که وقت داشتم. کنار جاده اي کويري همان اوايل سمت چپ جاده فرعي ديگري است واردش شدم چند صد متري که رفتم سمت چپ جاده همان کوير آشنا بود و خشک اما سمت راستش سبز بود، گندمزاري، و چند گلخانه پرورش خيار. با خود گفتم اي انسان چه مي‌کني تو؟ کوير تسليم تلاش توست. بيابان را سبز کردي، با کار با تلاش خستگي ناپذير.
به اداره اول برگشتم، مي‌خواستم از پله‌ها بالا بروم که تابلو اعلانات نظرم را جلب کرد، جمله اي بود ساده خطاب به کارمندان اداره: " آيا مي‌دانيد طواف خانه خدا به هنگام نماز قطع مي‌شود؟ کار و جلسه شما هنگام نماز چطور؟"
2. ژاپني‌ به فرزند خود مي‌اموزند که ژاپن کشوري است بي‌نهايت ضعيف از نظر مواد معدني و سرمايه‌هاي طبيعي کشوري بدون نفت، بدون طلا، بدون ... کشوري زلزله خيز و و پر حادثه. به او مي‌آموزند که هيچ نداري اگر چيزي مي‌خواهي کار بايدت و تلاش بي وقفه.
در فرهنگ مغرب زمين خصوصا بعد از رنسانس تفکري حاکم شد که کار و شادي را دو امر مقدس مي‌دانست، و مي‌داند. پروتستان به مردم گفت اگر انسان تلاش نکند و دنياي خود و خانواده‌اش را با تلاش و کار و کوشش نسازد آخرت را نيز را ندارد.
در ايران ما، کار اگر نگوئيم هميشه اما در غالب اوقات عملي مقدس نيست. عبارات " چقدر به فکر پولي"يا " بدبخت اينقدر سگ دو نزن فردا مي‌افتي مي‌ميري" و يا " يک کاري گيرم اومده عالي همش توي اداره يا روزنامه ميخونيم يا جوک تعريف مي‌کنيم يا تلفن مي‌زنيم" و از اين دست را بارها شنيده‌ايم. پول نفتي است برادر مي‌فروشند و بي برنامه پخش مي‌کنند.
3. در اين اقتصاد نفتي، حکومت کردن و دولت بودن هنرنيست، کار کردن و اينگونه حقوق گرفتن هم. اگر اين نفت که گاهي خوب است، نبود مجبور بوديم بسازيم، توليد کنيم، راههايش را ياد بگيريم که سرمايه بياوريم به اين مملکت، توريست جذب کنيم، فضا را برايش مهيا کنيم، به سمت صنعت برويم و اين همه شعار ندهيم، هارت و پورت الکي هم راه نيندازيم، دين را هم بازيچه و ابزار پوشاندن ضعف‌هايمان و دليل ياوه گوئيمان نکنيم..

دیدار با محمد علی ابطحی

2007-05-08T00:35:00.000+03:30

فکر می کنم این سومین سال متوالی باشه که نمی تونم در نمایشگاه بین المللی کتاب تهران شرکت کنم. اما امسال خیلی غصه نخوردم که چرا نتونستم یه سری به نمایشگاه بزنم. تعریف هایی که از دوستام شنیدم نشون می ده که نمایشگاه امسال خیلی حرفی واسه گفتن نداره.

به هر حال سال های گذشته که نمایشگاه مطبوعات هم در کنار نمایشگاه کتاب برگزار می شد، بازدید از نمایشگاه حال و هوای دیگری داشت. چهره هایی که در نمایشگاه می شد دید، همه از جنس همان عکس هایی بود که غالبا در صفحات اصلی روزنامه های پر فروش می توان دید. به ویژه سال های دولت خاتمی.

یکی از همان چهره هایی که یک سال در نمایشگاه کتاب دیدم، محمد علی ابطحی معاون و مشاور سابق محمد خاتمی بود. آن زمان مشاور رئیس جمهور بود، اما تنها به نمایشگاه آمده بود. جلوی مسجد نمایشگاه ( که آن سال ها در محل دائمی نمایشگاه های تهران) برگزار می شد، او را دیدم و یک گفتگوی کوتاه با او درباره ی وبلاگش.

از آن به بعد گفتگو های من و محمد علی ابطحی در سطح وبلاگ به صورت جدی تر ادامه یافت. تمام یادداشت های من و پاسخ های ابطحی که بیش از سی نوشته است را در بایگانی گذاشته ام شاید روزی آن ها را یکجا منتشر کنم.

این هم عکس محمد علی ابطحی به نقل از وب نوشته ها

روز شیراز

2007-05-05T00:11:00.000+03:30

پانزدهم اردیبهشت را روز شیراز نامگذاری کرده اند. حتما خیلی ها می دانند که اردیبهشت شیراز، همراه با بوی خوش بهار نارنج آن و قدم زدن در باغ های ارم و دلگشا و عفیف آباد چقدر به یادماندنی خواهد بود. امروز هم روز شیراز است. و در هفته نامه ی چلچراغ خواندم که سیمین دانشور، نویسنده مشهور ایران نیز متولد اردیبهشت ماه در شهر شیراز است. نوشته اند او بود که در نوجوانی دست صادق هدایت را گرفت و در کوچه پس کوچه های شیراز «داش آکل» را به او معرفی کرد. خیلی ها هم حداقل «سو و شون» پر فروش ترین رمان فارسی سیمین دانشور را خوانده اند. به هر حال اردیبهشت شیراز با یاد روز سعدی شروع می شود و با روز شیراز ادامه می یابد.

2007-05-02T14:20:00.000+03:30

آرش

1. سالي بود در ميان ساليان تحصيل دوران ليسانس در شهري عجيب و پر خاطره. دوستي داشتيم آن روزها، و داريمش همچنان – دوستي عزيز- آن دوست خوب ما تقريبا هر شبش را با ما مي‌گذراند که خانه‌اي دانشجوئي داشتيم و بساط درس و بحثمان پهن بود و جمعي بوديم با صفا. از قضا اين دوست ما بسيار مبادي آداب تر از ما و به اصطلاح پاستوريزه‌تر از ما بود. شبي از ايام سخن به استادي والا مقام رفت (ر.) و ما از سر نفرت و از سر جواني فحشي نثارش کرديم و گفتيم مردک فلان فلان شده... دوست خوب ما بر ما آشفت که اين چه سخني است بر زبان شما جاري مي‌شود. عفت کلام داشته باشيد با نثار فحش شما فقط کوچک مي‌شويد و نشانه بي شخصيتي شماست فقط , خويشتن دار باشيد ...
اين سخن چندين بار بعدش نيز در مواقع گوناگون از جمله در مواقع نثار فحش به مسئولي مملکتي نيز تکرار گشت.
اينجا را داشته باشيد.
استادي داشتيم (م.) نازنين که روش و ادب و شخصيتش لقب جنتلمن به او داده بود.
از قضا يکي از شبهاي امتحان دوست خوب ما امتحاني با استاد جنتلمن ما داشت و طبق معمول در خانه ما بساط درسش به راه بود و حسابي خر زده بود و راضي و طبق معمول سخن در فضايل استاد جنتلمن بسيار رفت.
القصه فردا پس از امتحان دوست خوب ما آمد خانه و تا اوضاعش را پرسيديم بر آشفت که م. يک جرترمن!!! خر به تمام معني است... و من در جوابش گفتم فلاني خويشتن دار باش...
2. همين چند روز پيش با همان دوست خوب صحبت مي‌کردم که اوضاع کارت چطور است و چه مي‌کني؟ ناليد از بلا تکليفي و احتمال بي‌کار شدن و غيره‌.. گفتم اينها همه از برکات دولت نهم است ديگر. باز بر آشفت که نه از طرحهاي خاتمي فلان فلان شده و هاشمي بهمان شده است. اوضاع ما مثل هميشه است ايران مثل آمريکاست که رايس مي‌گويد جمهوري ‌خواهان و دموکرات‌ها هرکدام باشند سياست ما فرقي نمي‌کند. مردم گوسفندند و هيچ کاره، و خواست و نظرشان بي‌تاثير است و اينها همه بازي است در کل جهان و ... (نقل به مضمون)
3. بلفي را که مي‌شناسيد دوستان، سگ کوچک ما که چندي است آقا دزد محترم آن را از ما ربود. در سوگ از دست دادن بلفي بودم و متعجب که از دست دادن يک سگ چقدر برايم دردناک است؟ به راستي دردناک بود. دردناکي اش نه به خاطر سگ بودنش يا زيبا بودنش بلکه به خاطر دلبستگي ما بود. او که آن را برد سگمان را ندزديد، قسمتي از دلبستگيمان و علايقمان را برد.
4. اين روزها روزهاي عجيبي است در صحنه سياسي مملکتمان، از يک سو بنزين و سوخت وضعي مبهم دارد، از سوئي تهديد هاي جهاني بسيار جدي‌تر از قبل است و ماجراجوئي‌هائي مزيد بر علت، از سوئي" روسريت چرا عقب است؟، مانتو ات چرا کوتاه است؟" بازار اين حرفها که به راه است، هر از چند گاهي نيز ديشي از بالاي بامي به پائين پرتاب مي‌شود که چرا آن مي‌بيني که من نمي‌خواهم و آن نمي‌بيني که من مي‌خواهم و بگذريم از کتاب و فيلم و نشريه و صدها امر به آنچه بايد بينديشي و باور داشته باشي و آنچه نبايد بينديشي و باور کني و ...
آخر. جواب آن گوسفند بازي و تقدير و سرنوشت را در دست خود نديدن. جواب ندانستن اين که چه بايد کرد و يا حتي چه خوب است و چه بد، جواب کتاب نخواندن، روزنامه نخواندن و قهر کردن کودکانه با خود و زندگي خود، جواب ياوه گوئي و فحاشي به معلم و تاکسي و سياستمدار و هرکه دم دستمان بيايد، جواب فقط فحش دادن و مقصر تراشيدن و نه راه حل ارائه دادن، جواب هميشه و هميشه "حقم را ندادند پس قهر مي‌کنم نه اينکه بدنبال راه حل بگردم" جواب... اينهاست. سگم را گم کردم؟؟، اگر جنگ بيايد به خانه‌مان در سوگ کدام دلبستگيمان بايد بنشينيم؟ دردناکي آن را چه کنيم؟ اگر آتشش مملکتمان را بگيرد چند تا عزيز، چند گوشه از دلبستگي‌ها، علايق و عزيزانمان را از دست خواهيم داد؟يا اصلا خود مي‌مانيم, يا گوشه‌اي از دلبستگي از دست داده ديگرانيم؟ آن موقع بگوئيم سرمان به مانتو کوتاهمان يا به ديشمان پرت شد يا پرت کردند و نفهميديم چه شد؟ آن هنگام که سرنوشت نسلمان گوشه اي از ماجراجوئي دو طرف دعواست و تا به خود بيائيم يدک کش لقب نسل سوخته‌ايم چه فايده اگر امروز فحاش منتقد نما عقل کل باشيم.

از هر دری

2007-04-30T00:23:00.000+03:30

یک ساعتی پی موضوعی بودم برای نوشته ی امروز . احساس کردم که خیلی دلم برای سید ابراهیم نبوی تنگ شده. تمام سایت هایی که می توان به نوشته هایش دسترسی داشت فیلتر شده است. کاش می شد نوشته های این روزهای او را خواند. به نظرم خیلی باید جالب باشد. خبرهایی که مطمئنم هر کدامشان سوژه ای است بکر برای نبوی. ببینید واقعا خبرها ذاتا خنده دار هستند.

وزیر علوم: هيچ دانشجويي نبايد به‌خاطر انجام كار سياسي دردانشگاه، بازداشت شود

واکنش عضو كميسيون عمران مجلس به اظهارات صفارهرندي در مورد گراني مسکن:وزير ارشاد مشكلات فرهنگي وزارتخانه خود را حل كند.

بارندگی بدون هماهنگی!!! وخسارت ميليوني به كتب خارجي نمایشگاه کتاب

شادي صدر از حسين شريعتمداري به دادسراي كاركنان دولت شكايت كرد

مخبر كميسيون حقوقي و قضايي مجلس تاکید کرد؛تبعيد زنان بدحجاب از پايتخت

رامين(یک فعال سیاسی):احمدی نژاد در روز تنفيذ حكم رياست‌‏جمهوري دست نايب بر حق امام زمان را بوسيد تا به همه بگويد القاي حاكميت دوگانه گذشته است.ا

عضو كميسيون اجتماعي مجلس:فقيران ايران بيشتر شدند

آب نمايشگاه بين‌المللي كتاب تهران را برد

امام جمعه مشهد: بي‌حجابي و بدحجابي از سرقت و آدم كشي هم بدتر است!

با تصويب شوراي عالي انقلاب فرهنگي؛ مخابرات ام ام اس ( پیام های چند رسانه ای) هاي موبايل را هم فيلتر مي کندا

نگراني همسر سخنگوی دولت از كودتا عليه احمدي‌نژاد

بگیر و ببندها

2007-04-24T23:27:00.000+03:30

طرح مبارزه با بدحجابی چند روزی است که شروع شده است. تذکر می دهند، می گیرند، می برند. خیلی لازم نیست که درباره ی این بگیر و ببندها که معمولا همه ساله با شروع فصل گرما شروع می شود توضیح داد، چون به قول معروف آن چیز که عیان است چه حاجت به بیان است! اما امسال دامنه این طرح که به نام "بدپوشی" موسوم شده است به پسران هم رسیده است. به قول خانم الهه هیکس ( فعال حقوق بشر) از نظر حکومت، حجاب و پوشش اکثر مردم ایران دارای اشکال و ایراد شرعی و عرفی است و اگر می توانستد، همه ی مردم را می گرفتند. اما جای کافی برای نگهداری بازداشت شدگان ندارند.

چند سوال از رئیس جمهور

2007-04-22T00:28:00.000+03:30

این خبر به نقل از ایسنا خبرگزار دانشجویان ایران است لطفا به دقت خبر را بخوانید تا بعد من از رئیس جمهور محترم سوال بپرسم:ا

در پنجمين روز از سفر رييس‌جمهور و هيات وزيران به استان فارس بيست و هفتمين جلسه استاني هيات وزيران از عصر جمعه و به مدت حدود ‌٧ ساعت در محل استانداري فارس در شيراز و به رياست دكتر محمود احمدي نژاد، رييس‌جمهور تشكيل شد و پس از بحث و بررسي ، بيش از ‌١٥٠ بند مصوبه براي تسريع درپيشرفت اين استان ، رفع موانع و مشكلات و خدمت رساني بهتر به مردم آن به تصويب رسيد.ا

آقای رئیس جمهور من به عنوان یک شهروند عادی به فرض که هیچ جلسه ای را تا به حال اداره نکرده باشم و در هیچ جلسه ی رای گیری هم شرکت نکرده باشم ( که به گواه دوستانم بیشترین جلساتی را که در دانشگاه برگزار کردیم بیشتر به رای گیری و نظرخواهی گذشته است) با خودم نشستم که محاسبه سرانگشتی کردم، جلسه هیات دولت در شیراز هفت ساعت به طول انجامید هر ساعت هم شصت دقیقه است که کلا می شود چهارصد و بیست دقیقه. در این چهارصد و بیست دقیقه هم یکصد و پنجاه مصوبه به تصویب رسیده است. یعنی می شود برای هر مصوبه به طور متوسط دو و هشت دهم دقیقه.

می نمی دانم آیا اعضای هیات دولت فقط به این صد و پنجاه بند پرداخته اند و احیانا درباره ی موضوع دیگری مثل تقدیر و تشکر های مرسوم صحبت نکرده اند؟

آیا همه اعضای محترم هیات دولت با تمام بندهای مصوبه ها موافق بوده اند؟ آیا هیچ بندی نیاز به توضیح و تفسیر بیشتر نداشته است؟

آیا هیچ بندی حتی یک مخالف هم نداشته که بخواهد تنها یک دقیقه برای مخالفت صحبت کند؟

آیا برای تمام یکصد و پنجاه بند مصوبه کار کارشناسی انجام شده است؟

آیا این یکصد و پنجاه بند واقعا در جهت تسریع در پیشرفت استان بوده است؟

آیا هزینه های این بندها نیازی به مصوبه مجلس محترم نداشته است؟

چه نهاد یا ارگانی ناظر بر اجرای این یکصد و پنجاه مصوبه خواهد بود؟

اخراجي ها

2007-04-21T11:34:00.000+03:30

سولماز

به توصيه برادر احسان فيلم بسيار زيبا،پر محتوي وپرفروش اخراجي ها مخلوطي از 3 فيلم اسپارتاكوس،ليلي با من است و مارمولك را ديديم .خوشبختانه وقتمان را براي رفتن به سينما و ايستادن توي صف تلف نكرديم و خوشبختانه به جاي 3 هزار تومان فقط 1000 تومان هزينه كرديم و در حالي كه جلوي تلويزيون خانه مان لم داده بوديم مشغول تماشاي فيلم شديم.
سوالات فراواني بعد از ديدن فيلم به ذهن ما خطور كرد كه مهمترينشان عبارت اند از:
اين فيلم بي سر و ته چرا انقدر فروش كرده؟
اين اقاي مطرب چرا وبه چه دليلي همراه اين گروه شد؟ چرا تا پايان فيلم يك ديالوگ هم نداشت؟
اين لاتهاي بي سر و پا كه كاري جز دادن فحش ،قمار بازي و چرخاندن دستمال يزدي ندارند چطور و به چه دليل موجهي اصلاح مي شوند؟
اگرداوطلبان عزيز ما در جايي نزديك به خط مقدم جبهه مشغول گذراندن دوره آموزشي خود هستند چگونه در مسير خود به سمت خط به يك روستاي پر از سكنه بر خورد مي كنند كه زندگي در ان به شدت در جريان بوده و حتي بچه ها به مدرسه مي رفتند؟
اين آقاي آخوند عزيز كه رفتار و سخنانش تداعي كننده رفتار رضا مارمولك بود براي چه به جبهه آمده بود ؟ براي اين كه شهيد

شود؟

و اما سوال آخر برادر عزيز جناب آقاي ده نمكي شما كه به اصلاح انسانها و جامعه اعتقاد داري چرا مجيد سوزوكي مي شدي و با

پنجه بوكس و باتوم و تفنگ به جان جوانهاي اين مملكت مي افتادي ؟ مدير مسئول محترم نشريه وزين جبهه چرا هربار در نشريه ات نداي به پايان رسيدن صبر سر مي دادي و مي گفتي ديگر بايد با زور مشكلات را حل كرد؟نكند تو و هم پالگي هايت مشتي مجيد سوزوكي بوده ايد كه از سر بي كاري به جبهه رفتيد و بعد از صاف كردن دهان بعثي ها دوباره به ياد صاف كردن دهان كساني افتاديد

كه حرفي غير از حرف شما مي زدند.

خداي خوبي و مهرباني

2007-04-17T13:40:00.000+03:30

نوشته زير را بوگي با ميل برايم فرستاده نوشته خودش نيست البته .چنان به دلم نشسته كه دوست دارم شما هم آن را بخوانيد

مي دانيد خدا ي خوبي و مهرباني دوباره به زندگي من برگشته فراموشش كرده بودم فراموش كرده بودم كه مرا دوست مي داشته بد شده

بودم حتي ! او تلنگري به من زد اگرچه سخت اگرچه دردناك اما باعث شد دوباره به ياد بياورم كه مي توان خوب بود و دلي

دريايي داشت

دو روز مانده به پايان جهان تازه فهميد كه هيچ زندگي نكرده استتقويمش پر شده بود و تنها دو روز، تنها دو روز خط نخورده باقي بودپريشان شد و آشفته و عصباني نزد خدا رفت تا روزهاي بيشتري از خدا بگيرد. داد زد و بد و بيراه گفت. خدا سكوت كرد. جيغ زد و جار و جنجال راه انداخت.
خدا سكوت كرد. آسمان و زمين را به هم ريخت. خدا سكوت كرد.به پر و پاي فرشته‌و انسان پيچيد. خدا سكوت كرد. كفر گفت و سجاده دور انداخت. خدا سكوت كرد
دلش گرفت و گريست و به سجده افتاد.
خدا سكوتش را شكست و گفت: عزيزم اما يك روز ديگر هم رفت. تمام روز را به بد و بيراه و جار و جنجال از دست دادي.
تنها يك روز ديگر باقي است. بيا و لااقل اين يك روز را زندگي كن.لا به لاي هق هقش گفت: اما با يك روز... با يك روز چه كار مي توان كرد؟ ... خدا گفت: آن كس كه لذت يك روز زيستن را تجربه كند گويي هزار سال زيسته است وا نکه امروزش را در نمي‌يابد هزار سال هم به كارش نمي‌آيد.. آنگاه سهم يك روز زندگي را در دستانش ريخت و گفت: حالا برو و زندگي كن.او مات و مبهوت به زندگي نگاه كرد كه در گودي دستانش مي‌درخشيد. اما مي‌ترسيد حركت كند. مي‌ترسيد راه برود.
مي‌ترسيد زندگي از لا به لاي انگشتانش بريزد. قدري ايستاد...
بعد با خودش گفت: وقتي فردايي ندارم، نگه داشتن اين زندگي چه فايده‌اي دارد؟ بگذارد اين مشت زندگي را مصرف كنم.آن وقت شروع به دويدن كرد. زندگي را به سر و رويش پاشيد.
زندگي را نوشيد و زندگي را بوييد.
چنان به وجد آمد كه ديد مي‌تواند تا ته دنيا بدود،
مي تواند بال بزند، مي‌تواند پا روي خورشيد بگذارد. مي تواند ....او در آن يك روز آسمانخراشي بنا نكرد، زميني را مالك نشد،
مقامي را به دست نياورد، اما ....اما در همان يك روز دست بر پوست درختي كشيد،
روي چمن خوابيد، كفشدوزدكي را تماشا كرد،
سرش را بالا گرفت و ابرها را ديد و
به آنهايي كه او را نمي‌شناختند سلام كرد و
براي آنها كه دوستش نداشتند از ته دل دعا كرد.
او در همان يك روز آشتي كرد و خنديد و سبك شد.
لذت برد و سرشار شد و بخشيد. عاشق شد و عبور كرد و تمام شد.او در همان يك روز زندگي كرد اما فرشته‌ها در تقويم خدا نوشتند: امروز او درگذشت. كسي كه هزار سال زيسته

سولماز

آقای رئیس جمهور

2007-04-16T00:00:00.000+03:30

همانطور که رسانه های دولتی اعلام کرده اند فردا، دوشنبه دکتر محمود احمدی نژاد به استان فارس سفر خواهد کرد. این سفر قرار بود زودتر از اینها انجام شود اما گویا به خاطر بارندگی و شرایط نامساعد جوی این سفر امکان پذیر نشد. ا

احمدی نژاد در حالی به شیراز سفر می کند که دولت او بارها شعار عدالت و رفع تبعیض و فقر و آوردن پول نفت سر سفره های مردم داده است، تبلیغات عجیب و غریبی در شیراز به راه انداخته. تابلو های تبلیغاتی گران قیمتی که در زیر آن ها نوشته شده، ستاد استقبال مردمی! و جالب تر اینکه تابلوهای تبلیغاتی سفر رئیس جمهور که از دو هفته پیش در میدان های اصلی شهر نصب شده به طور متوسط هر چند روز یکبار عوض می شوند و هر یک چهره ای جدید از رئیس دولت را با شعرها و جمله های مختلف به نمایش می گذاشتند. شرکت پست هم از مردم دعوت کرده که نامه هایشان به رئیس جمهور را به اداره پست تحویل دهند تا به دست رئیس جمهور برسد و بررسی شود. تقریبا می شود حدس زد که در نامه هایی که به رئیس جمهور نوشته می شود حاوی چه مطالبی است. و تقریبا تمامی آن ها مشکلات ریز و درشت مردمی است که از رئیس دولتشان توقع بهبود شرایط را دارند و شاید کمتر نامه ای به تعریف و تمجید از دولت بپردازد. ا

از این حرف ها که بگذریم، امروز خبری در رسانه ها خواندم که بسیار تکان دهنده و نگران کننده بود. جدا از مساله ی هسته ای و ملوانان انگلیسی و حتی تورم و گرانی و جلو نکشیدن ساعت رسمی کشور، تجمع امروز بیماران در مقابل ساختمان مرکزی هلال احمر تهران بسیار دردناک بود. ا

بیماران خاص که داروهایشان را به موقع دریافت نمی کنند. تصاویری که خبرگزاری ها مخابره کردند اما بسیار محافظه کارانه بود. گوشه ای از گفتگوی اعتماد ملی با یک بیمار خاص را بخوانید:ا

دختري 18 ساله كه مبتلا‌ به ام‌اس است و با پدر و مادرش از كرج آمده تا بتافرون بگيرد مي‌گويد: <قبلا‌ خوب بود. سه‌ماهه كه اين‌طور شده و آ‌مپول گير نمي‌آيد. وزير بهداشت مي‌گويد مردم بايد مجبور شوند داروي ايراني مصرف كنند. هيچ‌كس آن داروي ايراني را تاييد نمي‌كند، الا‌ن فكر مي‌كنم علت زنده ماندن ما همين بتافرون خارجي است. دكتر من مي‌گويد با ضمانت خودتان داروي ايراني را استفاده كنيد. روز تاسوعا از داروخانه 13 آبان گرفتيم، آن روز تا دم ميدان هفت‌تير صف ايستاديم. ما 500 نفر بوديم، خيلي‌ها بهشان نرسيد. من از ديروز آمدم اسم نوشتم و سه هفته است كه آ‌مپولم را نزده‌ام، يعني يك روز در ميان بايد مي‌زدم. دست و پام مي‌لرزه و گزگز مي‌كنه. الا‌ن براي يك ماهم گرفتم اما گفتند معلوم نيست كه ماه بعد دارو باشد يا نه.> ا

اما خبرگزاری کار ایران چند عکس هم از تجمع بیماران منتشر کرده است. فریادهای مادری که مدت هاست برای دریافت دارو منتظر مانده است. ا

این ها را نگفتم که مروری باشد بر رنج مردمی که سال هاست وعده های بی عمل می شنوند. این بار این دولت قصدش بر این است که تمام رفتارها و واکنش های مردم را با نسخه ای سیاسی بپیچد. ا

آقای رئیس جمهور!

معلمانی که برای بیان مشکلاتشان تجمع می کنند، کارگرانی که به خاطر دریافت نکردن دستمزدشان اعتصاب می کنند و بیمارانی که برای دریافت دارو مقابل داروخانه تجمع می کنند اینها مردم این سرزمین اند. اینان همان ملتی هستند که وقتی به رایشان نیاز دارید عزیز می شوند و حماسه آفرین می شوند و غیور و . . . اما امروز که اعتراض می کنند، می شوند ایادی دشمن! ا

آقای رئیس جمهور!

شاید کمترین خواسته هر ملتی از دولتش حق حیات و زندگی باشد. یادم می آید روزهایی که به مدرسه می رفتیم، به ما یاد می دادند که نیاز به خوراک، پوشاک و مسکن، از نیازهای اساسی هر شهروندی است. آیا برآوردن این نیازها وظیفه دولت و حکومت نیست؟! ا

آقای رئیس جمهور!

امیدوام که شما هم خبر تجمع بیماران را شنیده باشید و امیدوارم به عنوان بالاترین مقام اجرایی کشور کمی هم نگران شده باشید. ا

پیشگیری از سرطان

2007-04-14T23:40:00.000+03:30

در این احوالات که حکومت گفته است هرکس نظر مخالف ما بدهد دستش در دست دشمن است، و ما هم که از سرجوانی فقط بلدیم غر و لند بدهیم و از همه چیز ایراد بگیریم، یک کمی هم اگر به سلامتی خودمان اهمیت دهیم و سرطان نگیریم خیلی خوب است.

آرش یک ایمیل فرستاده برای من (البته نه برای یادما) من هم دیدم که اگر بخوانید مفید بیفتد ان شاءالله.

ماده شیمیایی دیوکسین باعث بروز سرطان خصوصاً سرطان سینه می شود.
*دیوکسین یک سم بسیار قوی برای سلولهای بدن است.
*اخیراً تحقیقاتی توسط دکتر آمریکا راجع به دیوکسین و چگونگی عملکرد آن در بدن صورت گرفته كه در نتيجه آن توصيه هاي ذيل ارائه شده است :
*بطری های پلاستیکی آب را در فریزر برای انجماد قرار ندهید چون این کار باعث آزادسازی سم دیوکسین از ظروف پلاستیکی می شود.
*نباید غذاهای خود را در ظروف پلاستیکی در مایکروویو گرم کنید مخصوصاً در مورد غذاهای حاوی روغن و چربی او اعلام نموده ترکیب «چربی ـ حرارت بالا و پلاستیک» باعث آزادسازی دیوکسین به داخل غذا و نهایتاً بدرون سلولهای ما میشود.
*بجای آن براي گرم كردن غذا استفاده از ظرف شیشه ای مثل پیرکس و چینی توصیه می شود، در این حال شما همان نتیجه را از گرم کردن غذا فقط بدون دیوکسین میگیرید.
*غذاهای فوری و سوپها باید از ظرف یکبار مصرف تخلیه و در ظرف دیگری گرم شوند.
*کاغذ بد نیست ولی نمی دانیم که مطمئن تر از ظروف شیشه ای و غیره باشد.
وقتیکه قبلاً رستورانهای غذای فوری غذا را از ظروف یونولیت به ظرف کاغذی جابجا کردند، مسئلۀ دیوکسین یکی از دلایل انجام این کار بود.
*لفاف های پلاستیکی فقط وقتی خطرناکند که با غذا برای پخت در مایکروویو استفاده شوند.
*فرآوری غذاها در حرارت خیلی بالا باعث حل شدن و آزاد شدن دیوکسین از پلاستیک و تزریق آن بداخل غذا می شود.
*به عنوان جایگزین پوشاندن غذا با یک لفاف کاغذی توصیه می شود.

امیدوارم که بیشتر بتونیم با یادما باشیم

2007-04-13T23:37:00.000+03:30

چند روزی هست که خیلی دل و دماغ نوشتن ندارم. از دوستان هم کسی مطلبی واسه یادما نفرستاده. دیروز با یکی از دوستام که صحبت می کردم گفت که داشته توی اینترنت دنبال یک مطلبی می گشته، به گمانم توی گوگل بوده، کلمه ای رو جستجو می کنه و یکی از سایت هایی که موتور جستجو نشون می ده همین "یادما" ی خودمون بوده.

امیدوارم که بیشتر بتونیم با یادما باشیم.

جشن هسته ای و نگرانی بین المللی

2007-04-10T23:39:00.000+03:30

ایران در شرایطی جشن هسته ای را در بیستم فروردین برگزار کرد که دنیا نگرانی شدیدی نسبت به فعالیت های هسته ای ایران دارد. نگرانی که پیش از این یک بار در بیانه ای هشدار دهنده و دو بار هم به صورت قطعنامه ای شدید تکرار شد. این در حالی است که ایران به هیچ کدام از این هشدار و بیانیه ها واکنش مثبت نشان نداده است. رئیس جمهور هم در جشن هسته ای اعلام کرد که ایران به مرحله ی صنعتی غنی سازی سوخت هسته ای رسیده است. این خبر برای دنیا ناخوشایند خواهد بود چرا که قطعنامه ی شورای امنیت سازمان ملل متحد ایران را ملزم به تعلیق غنی سازی کرده است. به هر رو دبیر کل سازمان ملل متحد و کشورهای صنعتی دنیا نگرانی خود را از این روند اعلام کرده اند.

سفر رئیس دولت

2007-04-05T01:35:00.000+03:30

نمی دانم چرا سفر رفتن من همراه شده با آمدن گروهی از بزرگان و دولتیان به شیراز. بی شک هیچ کس نباید گمان بد ببرد. نه ما را با این جماعت کاری است و نه سودای مقام و ثروت در سر داریم و نه شور آزادی و آزادی خواهی.

اما یاد دارم زمانی که آن سید خندان قدم به شهر گل و بلبل گذاشت با دوستانم، سر از پا نمی شناختیم و به دیدارش رفتیم و با ازدحامی از جمعیت که مرتب کف می زدند و سوت می کشیدند و این اول بار بود که شاهچراغ شیراز اینچنین جمعیتی به خود می دید سوت زنان و کف زنان. که تا آن زمان سوت زدن و کف زدن گناهی بود بس بزرگ و جرمی بس سنگین.

اما حضور ما در مراسم استقبال از سید خندان به سبب رایی بود که دو بار در دوم خرداد و هجدهم خرداد (اگر درست به یاد داشته باشم) به او داده بودیم و انتظاری که هم او از ما داشت و هم ما از او. اما این بار رای ما به سویی دیگر بود و منتخب از آن ملتی دیگر. اگرچه باید باور داشت که رئیس جمهور، رئیس همه ی مردم است نه فقط رای دهندگان به او.

به هر حال رئیس دولت بعد از بیست و شش استان می خواهد روز شنبه به فارس بیاید. این نشان می دهد که حتما استان فارس یکی از کم مشکل ترین و شاید هم مرفه ترین استان های ایران باشد که دیرهنگام میزبان رئیس دولت شده است. به هر حال شاید اصلی ترین دغدغه فارس آب گیری سد سیوند خطر پاسارگاد و پروژه نیمه کاره ی راه آهن شیراز - اصفهان باشد.

در یکی دو روز آینده احتمال سفر می رود به مدت چند روز، همانطور که گفتم. سعی بر آن دارم که به هر دیاری که رفتم اندکی به اینترنت دست یابم تا این مجال بی رونق نماند. اما خیلی دوستانه از سولماز عزیز می خواهم که قدری به یادما برسد آب و جارو نماید.

سیزده بدر

2007-04-02T00:45:00.000+03:30

فردا سیزدهم فروردین است. روزی که مردم ایران آن را به نام سیزده بدر می شناسند و در تقویم رسمی کشور هم روز طبیعت است. مردم فردا را به دامن طبیعت می روند و سیزده شان را بدر می کنند و سبزه گره می زنند. در شیراز هم خیلی ها دریاچه ی نمک یا همان دریاچه ی مهارلو را برای سیزده بدر انتخاب می کنند. از رسم های قدیم شیرازی هاست که در این روزهای بهار وقتی که به باغ و طبیعت می روند کاهو ترشی را فراموش نمی کنند. این عکس هم مربوط به سال گذشته ی دریاچه ی نمک است. چغاله بادام های اطراف دریاچه. اگرچه که در سالی که گذشت سقوط دو هلی کوپتر در این دریاچه خاطرهایی را آزرده است.ا.

تعطیلات ایرانی

2007-04-01T00:15:00.000+03:30

تنها دو روز دیگر به پایان تعطیلات نوروزی مانده است. طبق آماری که ارائه شده، ایران یکی از کشورهایی است که رکورد دار تعطیلات سالیانه است. در ایران به جز روز جمعه (روز تعطیل آخر هفته) بیست و شش روز دیگر در کشور تعطیل است. از این بیست و شش روز تنها شش روز آن مناسبت ملی است. چهار روز برای تعطیلات نوروز، یک روز سیزده فروردین (سیزده بدر) و یک روز هم بیست و نه اسفند سالروز ملی شدن صنعت نفت. چهار مناسبت دوازده فروردین روز جمهوری اسلامی، چهارده خرداد روز درگذشت امام خمینی، پانزده خرداد سالگرد قیام پانزده خرداد و بیست و دوم بهمن سالروز پیروزی انقلاب اسلامی ایران هم تعطیلات حکومتی ایران هستند و بقیه هم تعطیلات مذهبی است.

اما تعطیلات نوروز که همراه با تعطیلی سیزده روزه ی مدارس و دانشگاه ها است، به بخش های دیگر اقتصادی و اجتماعی جامعه نیز سرایت کرده است. تعطیلی سیزده روزه رسانه های خصوصی و حتی دولتی، کشور را در خلا اطلاع رسانی قرار داده است. رویدادهایی که در این دو هفته درسال 86 اتفاق افتاد و عدم اطلاع رسانی به مردم، نگرانی بسیاری از فعالان فرهنگی را برانگیخته است. قطعنامه ی شورای امنیت سازمان ملل بر علیه ایران. خروج کارشناسان اتمی روسیه از نیروگاه بوشهر. بازداشت پانزده ملوان انگلیسی در مرز ایران و عراق. قطع همکاری های دیپلماتیک و اقتصادی انگلیس با ایران و . . . همه از رویدادهای مهم دو هفته ی شروع سال 86 بوده است که به خاطر تعطیلی نشریات و رسانه ها انعکاسی برای افکار عمومی نداشته است.

اخراجی ها

2007-03-25T00:02:00.000+03:30

امروز تصمیم گرفتم که در میان دید و بازدیدهای عید یک سری هم به سینما بزنم. تعریف فلیم اخراجی ها رو خیلی شنیده بودم. مخصوصا اینکه مسعود ده نمکی رو از دوره ی اصلاحات می شناختم و همیشه هم به عنوان یک مخالف سر سخت خاتمی و اصلاحات. یک ارزشی به تمام معنا. دیدن فیلمی که نویسنده و کارگردانش او باشد به نظرم جالب می آمد. قصد تعریف کردن داستان فیلم رو ندارم اما دیدن این فیلم رو به همه توصیه می کنم. ا

در حاشیه فیلم اخراجی ها: من تصمیم داشتم که با دوستام به سینما برم. اما هیچ کس حاضر نشد از خواب بعدازظهرش بزنه (چون من سانس 5-3 بعداظهر رو انتخاب کرده بودم ) تنها کسی که با من به سینما اومد خواهرم بود. وارد سینما که شدیم دوتایی با هم گفتم ساندویچ کالباس! بعد هم توی ذهنمون همون ساندویچ کالباس سینما تداعی شد. ساندویچی که دو برگ (فقط دو برگ) کالباس داره و یک گوجه فرنگی و یک خیارشور. با یک کاغذ کاهی که ساندویچ رو توش پیچیدن و خود ساندویچ بوی کاغذ کاهی گرفته. همون کاغذی که واسه چرکنویس ازش استفاده می کنیم و چقدر می چسبه ساندویچ کالباس سینما که فقط سیصد تومنه!!ا

شیراز

2007-03-22T22:07:00.000+03:30

احسان

همیشه وقتی از هر سفری به شیراز بر می گردم، احساس خیلی خوبی دارم. وقتی که واسه یک سفر برنامه ریزی می کنم، با خودم می گم اگه شیرازی نبودم و شیراز زندگی نمی کردم، هیچ فرصتی رو واسه سفر به شیراز از دست نمی دادم. حالا شاید خیلی ها این رو به پای حس ناسیونالیستی من بذارن، اما این شهر رو خیلی دوست دارم.

امروز هم با یکی از دوستان سری به سرای مشیر و حافظیه زدیم. می دانم که خیلی ها در سراسر ایران دوست دارند برای یک بار هم که شده به آرامگاه حافظ و سعدی و بازار وکیل سری بزنند. اما وقتی در شیراز هستی شاید سالی یک بار هم فرصت بازدید از حافظیه و سعدیه و باغ ارم رو نداشته باشی. به هر حال من هم دقیقا پارسال همین روزها بود که رفتم حافظیه و سرای مشیر.

جای همگی خالی بود. سرای مشیر با آن همه صنایع دستی دیدنی و نوای آهنگ های شیرازی و آقایی که در حیاط با صدای بلند می گفت: «عرق نسترن و بیدمشک خنک» و مردمی که از لهجه هایشان پیدا بود از آذربایجان و شمال و جنوب آمده بودند. اما حیف که حمام وکیل به خاطر آنچه که اختلاف با سازمان میراث فرهنگی گفته می شد تعطیل بود. اما ناهار در رستوران شرزه و غذای مخصوص سرآشپز. (البته موقع غذا خوردن یاد حرف های تاریک فکر افتادم!!)

آرامگاه حافظ هم که مثل هر ساله مسافران نوروزی را به دور خود جمع کرده بود.

اما امسال یک سایت خوب هم برای راهنمایی ایرانگرد هایی که به شیراز سفر می کنند تهیه کرده اند. در حد قابل قبول اطلاعاتی درباره فارس و شیراز دارد. اگر خواستید به شیراز سفر کنید، قبل از سفر حتما ساید فارس توریسم را ببینید.

امیدوارم که سال 86 رو با خوبی و خوشی شروع کرده باشین.

آمدن بهار و فراسیدن سال 1386 را شاد باش می گوییم

2007-03-20T18:52:00.000+03:30

کمتر از ده ساعت به تحویل سال 86 مانده است. سال 85 هم با تمام فراز و نشیب هایی که داشت، گذشت. اگر بخواهیم از خوشی ها و نا خوشی های سالی که گذشت بگوییم، در این مجال شاید قدری کسل کننده باشد. به هر حال بهار آمدن سرزندگی، طراوت، نشاط و شادابی است. ایرانیان هم که آمدن بهار را سرآغاز سال نو قرار داده اند و این روزها را جشن می گیرند.

پیام های کوتاه زیادی هم از دیشب آمده است و دوستان هر یک به سبکی آمدن بهار را تبریک گفته اند. دوست خوب ما «بوگی» هم در یادداشت شماره قبل دعای زیبایی از داریوش بزرگ نوشته بود.

داریوش: خداوندا این کشور را از دشمن، خشکسالی و دروغ محفوظ دار

یادما، هم آمدن بهار و فرارسیدن سال 1386 را شاد باش می گوید. ایرانیان در هنگام تحویل سال بهترین ها را آرزو می کنند.

ای تغییر دهنده ی قلب ها و بینش ها
ای تدبیر کننده ی شب و روز
ای تغییر دهنده ی حال و احوال

وضع ما را به بهترین حالت تغییر ده

هديه ي دولت مدعي مهرورزي و عدالت خواهي به معلمان مظلوم

2007-03-19T00:45:00.000+03:30

جمعي از خانواده معلمان بازداشت شده با نگارش نامه سرگشاده اي خطاب به محمود احمدي نژاد نسبت به برخورد دولت با معلمان اعتراض کردند.
متن نامه بدين شرح است

آقاي رييس جمهور!
با کمال ناباوري و تاسف ، در روز چهارشنبه 23 اسفند، عده اي به خود اجازه دادند که بر دستان گچي معلمان خود دستبند بزنند و تلاش معلم را براي شرافتمندانه زيستن به سخره بگيرند.
باتوم را بالا بردند و بر بدن خسته ي او کوفتند !
و حالا در آستانه ي سال نو، هديه ي دولت مدعي مهرورزي و عدالت خواهي به معلمان مظلوم ، بازداشت و زندان است!
معلماني که تنها براي دادخواهي ، به خانه ي ملت پناه برده بودند و در کمال متانت و آرامش ، خواستار تصويب لايحه ي مديريت خدمات دولتي و اجراي عدالت بودند.
آموزگاراني که حتي در طول جنگ تحميلي ، دست از سازندگي کشور نکشيدند و در چادرها به آموزش پرداختند.
لازم به ذکر است که برخي از معلمان بازداشت شده، جانباز و بيمار هستند و نياز به دارو و مراقبت هاي ويژه ي پزشکي دارند و علي رغم اين که چندين بار اين مطلب را گوشزد نموديم، اما متاسفانه با بي توجهي روبرو مي شويم!
آيا اين است مظهر عدالت اجتماعي؟؟!
حتي خانواده ها ، در بايکوت خبري قرار دارندو بعضا هيچ اطلاعاتي از محل نگهداري معلمان دستگير شده ، در دسترس آن ها نيست. و اغلب ،تماسي نيز بين بازداشت شدگان و خانواده هايشان صورت نگرفته است!
اکنون، ما خانواده هاي معلمان بازداشت شده، انتظار داريم ، با قانون محوري و دلجويي از اين معلمان و بازگرداندن ايشان به خانواده هايشان و برخورد قانوني با عوامل بي حرمتي به معلمان ، گوشه اي از شعار عدالت محوري و مهر ورزي را محقق کنيد.

300

2007-03-13T16:23:00.000+03:30

متن زير را آقاي همخونه آلوچه خانوم در وبلاگشان نوشته ،مي خواستم در مورد فيلم 300 بنويسم كه ديدم فرجام حرف دلم را زده بي كم و كاست اينجا مي آورم :

حدود 20 سال پیش بود که با اتوبوس دو طبقه خط 97 آزادی- پارک شهر می رفتم دبیرستان و می آمدم(شوخی شوخی برای خودم پیراشکی شدم رفت ها!) یک روز موقع برگشتن جوان جواد نشان گردن کلفتی سوار شد و بر حسب عادت این جماعت ، با این که اتوبوس شلوغ هم نبود چسبید به در ورودی و اسباب دردسر کسانی شد که سوار یا پیاده می شدند. چند دقیقه بعد پیرمردی خواست سوار شود و وقتی راه را بسته دید با عصایش به جناب گردن کلفت زد و گفت: "خوب یه کم برو تو تا مردم سوار بشن!" جناب هیکل برگشت و در حالی که عربده می کشید گفت: " خوار... عمه... مادر... دیو... ...کش! عفت کلام داشته باش!"خیلی وقتها بعد از آن روز یاد این رفیقمان افتادم. وقتی متعصیبن گرامی به جرم خشونت طلب خوانده شدن می ریزند و می سوزانند و می شکنند... وقتی روشنفکران محترم در جواب نقد پذیر نبودنشان فحش و لیچار مایه می گذارند. وقتی صاحبان قانون اعتراض به قانون شکنی شان را با قانون زندان و حبس پاسخ می دهند... گمانم آن جناب هیکل می توانست شیخ و محتسب و عالم خوبی بشود. مایه اش را واقعاً داشت.معمولاً در گردهمایی و اعتراض و تحصن ها و امضا جمع کردن و بمب گوگلی و کوکتل مولوتوف یاهویی شرکت نمی کنم . چون دیده ام جواب همه کتکها و چوبهایی که به وقتش خوردم، همین انرژی هسته ای و کشف آن توسط دختر دبیرستانی وسخنرانی "عفیف بودن خانوم های گیلانی بر خلاف شایعات" است. چون زن وبچه دارم و سرم گرم و پایم گیر زندگی است. چون بالاخره یاد گرفته ام فقط با شنیدن خبر هیجانی نشوم و تا حقیقت را نمی دانم، پشت هیچ علمی سینه کشکی نزنم و معمولاً فهمیدن حقیقت و پشت پرده هم ناامیدی ام را کمتر نمی کند. داستان فیلم 300 و عکس هایش را چند ماهی است شنیده ام و دیده ام. اما چون همه ماجرا را نمی دانستم به روی مبارک نیاوردم تا خداداد گفت. اگر شما هم ارزیاب را بشناسید قبول می کنید که وقتی می گوید، یعنی می داند و کامل می داند و عقل است که می نویسد نه زبان. با امضا و بمب گوگلی هم دربست موافقم و انجامش دادم. تنها چیزی هم که حتما دارم وطن است و خاکی که از آنم و زبانی که مادری می گویمش. هر کس هم ندارد مبارکش، برود داشته هایش را بشمارد و خوش باشد. اما این که می گویم نه برای این بار، برای دفعه بعد که بدون دخترم هرگز و 300 و Delta Force می سازند است. بیایید کاری کنیم. آن هم نه اعتراض، که شاید فکر!با همه بد و خوبمان آدمهایی بودیم که همسایه های نوکیسه امروز با سنگ حسادت شیشه ماشین مان را می شکستند از مرز که رد می شدیم. صاحب قصه ها و افسانه هایی هستیم که دیزنی و دریم ورکس اگر سیاست و دیانتمان نبود، آرزوی ساختنشان را به جای پری دریایی و مولان و گوژپشت نوتردام داشتند. قبول دارم که 2500 سال پیش هر چه بودیم افسانه شده و شاید خیلی هم خوب نبودیم. اما یادمان نرود که بودیم و تمدنی داشتیم. پیش از آن که خیلی ها اصولاً جای بودنشان هم آفریده شده باشد، چه برسد به خودشان و تاریخ شان. فکر کنیم ما با چه چیز مشکل داریم؟ با چیزی که از ما گفته می شود؟ یا چیزی که از ما دیده می شود؟ وقتی از ته دل به بورات می خندیم، غرور یک ملت را یادمان هست؟ آیا برای قزاقها هم حاضریم کلیک بمب گوگلی کنیم؟ وقتی اوج روشنفکریمان نگاه عاقل اندر سفیه به سیاست و مشارکت و کمی همدلی است، وقتی می گوییم بگذارهمه چیز آن قدر به هم بریزد تا آمریکا بیاید، پس حالا هم یادمان باشد که این لطیف ترین نوع آمدن آمریکاست. ما حق داریم از هویتمان دفاع کنیم، اما گمانم به وقتش و به جایش. اگر هالیود دست ما بود با یونان باستان چکار می کردیم؟ نگوییم دست حاکمان است نه دست ما. حاکمان هر ملتی چکیده آن ملتند. تلخ است ولی باور کنیم. همه ما هم فک و فامیل را مقدم می بینیم حتی اگر پرسنل بقالیمان را استخدام می کنیم. ما هم تحمل نفس کشیدن مخالف را نداریم، مخالفی که فقط اسمش فرق می کند نه شیوه سرکوبش: چادری و کراواتی و بی سواد و بی دین و امل و زن و مرد و .... مخالف باید له شود.فکر نمی کنید باید پیش از این امضا جمع می کردیم که من به عنوان ایرانی با آتش زدن پرچم هر ملتی مخالفم؟ من به عنوان ایرانی با جنگ مخالفم؟ یک میلیون امضا پای این جمله ها واقعاً هیچ فایده ای یا نتیجه ای نداشت؟ مثل انتخابات فرمایشی بود؟ نمی شد در انتخابات اخیر رای بدهیم و خبرگان را تحریم کنیم و فرق شرکت کنندگان دو صندوق را نشان بدهیم، همین بزرگوار هم با هر داستانی به مقام می رسید و ما هم خودمان را بازیچه می دیدیم؟ این کارها نمی شود چون آتشش ظاهراً دیگ هیچ دیگداری را گرم نمی کند. ما وقتی کنار می کشیم حکومت را وانداده ایم، هویت و گذشته و آینده و معاش را هم داده ایم. نمی خواهم شقیقه و شقایق را به هم ربط بدهم شعار بدهم که این نتیجه مستقیم آن است. اما 300 حاصل رای من به خاتمی است یا رای ندادن شما به احمدی نژاد؟ عزیزانی که خندیدید و انتخابات را تحریم کردید و در فراق وطن می سوزید و به ما فحش می دهید که عامل حکومتیم، 300 را شما دارید می بینید. و یادتان باشد من ساکن این خاک خاک بر سر شده که دل و دستم به گذرنامه گرفتن هم نمی رود، حاصل تحریم و تصمیم شما را شب عید می دهم. با لپه 800 تومانی که 2300 تومان شده. با کدو خورشتی که 1000 تومان شده . با بنزین که با هر خبر گرانیش همه چیز گرانتر می شود. با شغلی که صدقه سری احیای مجدد گزینش و سهمیه دریغم می شود. با تصمیم های یک شبه که شهرم را به گند کشیده. با زندانی شدن آدمهایی که بر خلاف 8 سال پیش حتی حرف هم نمی زنند و ناپدید می شوند. با سخنرانی های رسمی که هر کلمه اش توهین و تحقیر من و تو است. تهران خاتمی هر چه بود و نبود، از این جهنم تحمل کردنی تر بود. این را حق بده من بگویم نه تو! و حالا آن ارتشی که قرار بود بیاید را هم نشانم بده، چون کاردی که قرار بود، از استخوان هم دیگر رد شده. ولی باور کن آن حمله و کودتایی که منتظرش بودی آمد. همین لشکر لئونیداس فیلم 300 است. پس باد به غبغب بیانداز و پیروزی چشم به هم گذاشتنت را در سینما های دالبی جشن بگیر. هر چه خواستی جوابم را بدهی هم بده. فقط به این 3 جمله هم فکرکن: 1- من یک نفر معتقدم یک نسل زندگی به خاطر فرصت سوزی شخص خاتمی تباه شد. بیشترش را در یک کتاب نوشته ام 2- گفتگوی تمدن ها را که یادت هست؟ 3- آن جوانکی که اول گفتم شاید من باشم یا تویا شاید همه ما...

شرق و شهروند

2007-03-12T00:09:00.000+03:30

امروز که خبر رفع توقیف شرق را شنیدم خیلی خوشحال شدم. به بعضی از دوستانم هم خبر دادم.
امشب که خبرها را می خواندم، نوشته اکبر منتجبی یکی از نویسندگان پرکار روزنامه شرق را در وبلاگش خواندم.

مطلبی که در ادامه می خوانید را از وبلاگ اکبر منتجبی آورده ام.ا

"خوب کمتر کسی هست که تا حالا خبر نداشته باشه شرق رفع توقیف شده . خوشحالم. این اتفاق نادر که روزنامه ای یک بار توقیف شود و بعد رفع توقیف شود در این چند سال کمتر سابقه داشته. اما روزنامه بهار ، روزنامه آریا ، و روزنامه اخبار و اکنون روزنامه شرق این شانس را داشتند که عمر دوباره ای بیابند.
الان پرسش اصلی همه این است که روزنامه شرق از کی منتشر خواهد شد. با توجه به اخباری که دارم فکر می کنم پایان فروردین این اتفاق صورت نخواهد گرفت. دلایل فنی مختلفی دارد.
اما موضوع دیگر هفته نامه شهروند از فردا در تمام کیوسک های روزنامه فروشی منتشر خواهد شد. آن را از دست ندهید. سردبیر محمد قوچانی است و رییس شورای سیاست گذاری آن محمد عطریانفر است. قرار است که مطالب آن را نیز به صورت HTML از شب عید بر روی سایت آن بگذارند . که در این باره خبر می دهم.
در شهروند چند پرونده وجود دارد که اصلی ترین آن یهود است. توصیه می کنم آن را از دست ندهید.یک پرونده هم درباره پایان جنگ ایران و عراق است که من و رضا خجسته رحیمی درباره آن نوشته ایم. احمد بورقانی و جواد روح نیز درباره همایش مشروطه نوشته اند.
پي نوشت : در اين شماره شهروند ۱۳ پرونده وجود دارد. هولوكاست ، پايان جنگ ، حقوق هسته اي ، خيزش شيعه ، انقلاب اقتصادي ( اصل ۴۴ ) ، قيمت بنزين ، نصر شناسي ، حرف هاي تازه سيد جواد طباطبايي ، تعليق فوتبال ، ستاره هاي نقره اي ( هنرپيشه ها )، ستارهاي شيشه اي ( درباره مجريان تلويزيون ) ، موسيقي زيرزميني ( گفت و گو با بنيامين و محسن چاووشي ) و داوري كتاب سال. تحليل ها :احمد بورقاني ، احمد زيدآبادي ،سعيد ليلاز ، عمادالدين باقي ، ضيا موحد
امشب وقتي داشتم شهروند را تورق مي كرددم يك بار ديگر احساس كردم كه دارم شرق را صفحه به صفحه مي بينم. كلي مطلب خواندني وجود دارد و كمبود وقت

بهار در راه است

2007-03-10T23:55:00.000+03:30

در کنار تمام رویدادهایی که بی امان روی تلکس خبرگزاری ها می رود، مرگ رسول ملاقلی پور، مراسم سالگرد درگذشت سید احمد خمینی، حضور یک دختر دانشجو پس از یازده سال در شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت، کنفرانس بغداد و حضور ایران و آمریکا پشت یک میز، سرنوشت نامعلوم معاون سابق وزیر دفاع ایران، تهدید نمایندگان مجلس به آبستراکسیون به خاطر افزایش قیمت بنزین و سهمیه بندی آن، دیدار احمدی نژاد با مراجع تقلید در قم، آبگیری سد سیوند و گرانی های قبل از سال نو، اعتراض معلمان و . . . یک چیز از نگاه هایمان دور مانده است. کمتر از ده روز به شروع سال نو مانده است. بهار در راه است. شکوفه ها آمدن بهار را مژده می دهد.

2007-03-07T14:52:00.000+03:30

آرش به مناسبت تولد يادما نوشته

تولد يادما تولد خواست باهم ماندن و باهم بودن است. تولد دوستي را پاس داشتن در شيوه‌اي ديگر و در جغرافيائي ديگر است.يادما نشان داد دوستي‌هاي ما دوستي‌هايي از رنگ کنار هم بودن نيست که با دور شدن خاتمه يابد. يادما هر چند اندک و کوچک به نظر آيد و کارش و کاربردش هرچند مغفول مانده باشد براي ما خيل دور ماندگان از هم که با خاطراتمان از هم نيز دنيائي داريم غنيمت است و گنجي است وصف ناشدني.پس به تولدش لبخند مي‌زنيم و کاستي ها و کمي‌ها را بر داشته‌هايش مي بخشيم و بر رفع نواقص تلاش بيشتر مي‌کنيم

یک سال گذشت

2007-03-06T00:20:00.000+03:30

احسان

بیش از یک سال از تولد یادما می گذرد. در این یک سال حدود دویست یادداشت نوشتیم. اگر بخواهم از یادما تعریف کنم می دونم که حتما یک نفر مثل فواد پیدا می شه که بیاد و بگه: شما که کاری نکردین و خیلی از خودتون تعریف می کنید و . . . اما به هرحال دست کم یادما تنها کاری که کرده این بوده که دوستانی رو از نقاط مختلف کشور دور هم جمع کرده. نظرهای مختلف بیان شده و دیدگاه ها در معرض نقد قرار گرفته. از شیراز و تهران و اهواز و سنندج و بوشهر و گچساران و . . به هر حال دوستانی که زمانی در دانشگاه روی صندلی های چوبی دور هم جمع می شدند و حلقه می زدند، هنوز جمعشان در یادما جمع است. درست است که گرفتاری های زندگی اجتماعی مجالی کمتر برای دورهم جمع شدن باقی می گذارد اما باز هم این فرصت ها را باید غنیمت شمرد.ا

به هر حال باید از آن ها که همراهیمان کردند سپاسگزاری کنم.ا

آن ها چشم به آینده دوخته اند

2007-03-05T00:10:00.000+03:30

احسان

سال گذشته سولماز از من خواست که برای روز جهانی زن (هشتم مارس) چیزی بنویسم. اگرچه که خیلی مایل نبودم اما چند خطی نوشتم. امسال هم هنوز چند روزی مانده به روز جهانی زن، در تهران نزدیک به چهل نفر از فعالان حقوق زنان در مقابل دادگاه انقلاب تهران بازداشت شدند. این افراد در اعتراض به دادگاه 5 نفر از فعالان اين جنبش، مقابل ‏دادگاه انقلاب تجمع مسالمت آميزي برپا كرده بودند که توسط نيروهاي نظامي – امنيتي بازداشت شدند.‏

با فرا رسیدن هشتم مارس روز جهانی زن، تعدادی از فعالان حقوق زنان با انتشار بيانيه اي با عنوان ما چشم به آينده دوخته ايم اعلام كردند كه روز يكشنبه سيزدهم اسفند ماه ساعت 8 و نيم صبح، در برابر دادگاه انقلاب (خيابان شريعتي، ابتداي خيابان معلم) جمع مي شوند و اعتراض خود را نسبت به هرگونه برخورد امنيتي و قضايي با فعاليت‌هاي مدني و مبارزات مسالمت‌آميز زنان براي احقاق حقوق خود ابراز مي دارند.ا

آزمون کارشناسی ارشد و بیانیه دفتر تحکیم وحدت طیف علامه

2007-03-03T00:06:00.000+03:30

روابط عمومي دفتر تحکيم وحدت(طيف علامه) درمورد برخي مسايل دانشگاه‌هاي کشور اطلاعيه‌اي صادر كرد.
در اين اطلاعي آمده است:« آزمون کارشناسي ارشد درحالي برگزار مي گردد که هنوز دانشجويان سه ستاره سال گذشته حق شرکت درکلاس‌هاي درس را نيافته‌اند، عده‌اي از اين دانشجويان با اتمام معافيت تحصيلي به اجبار به سربازي رفته‌اند و اسامي چند تن ديگر از اين دانشجويان نيز به اداره نظام وظيفه ارسال شده است.اين اقدامات نشان مي‌دهد که صحبت از حل مشکلات اين دانشجويان نمايشي بيش نبوده است و عزمي جدي براي حذف منتقدان وجود دارد.» ا
نويسندگان اين بيانيه همچنين مدعي هستند كه دايره برخورد با دانشگاهيان افزايش يافته و شامل اساتيد و کارمندان نيز گشته است.
در اين بيانيه آمده است:« درحال حاضر کليه اساتيدي که معتقد به استقلال دانشگاه‌ها و حفظ شان علمي آن هستند با مشکلات فراواني مواجه مي‌گردند.هشدار مي‌دهيم که در دانشگاه‌هاي کشور که بايد مهد آزادانديشي و استقلال باشند برخورد غيرقانوني با منتقدان به ابزار ارتقاء علمي بدل گشته است و با ادامه اين روند بي شک وضعيت علمي دانشگاهها نيزدر معرض آسيبي جدي خواهد بود.» ا

درباره ی گفتمان

2007-02-26T00:51:00.000+03:30

احسان

امروز در زمانی کمتر از یک ساعت، تمام آن چه را در طول دو سال فعالیت گفتمان با دوستانم تجربه کرده بودم، مرور شد.
امروز در گفتگویی یک ساعته با یکی از دانشجویان تئاتر که کار پژوهشی درباره ی مطبوعات انجام می دهد، درباره ی نشریه ی دانشجویی «گفتمان» شرکت کردم. خیلی برایم جالب بود که این بار باید در جایگاه یک مصاحبه شونده به سوال ها پاسخ می دادم. به هر حال گفتن درباره ی «گفتمان» اگرچه برایم چندان دشوار نبود، اما در طول مصاحبه تمام روزهای خوب زندگی با «گفتمان» و دوستان «گفتمان» مرور شد.

اینطور که امروز گفته شد، قرار است گفته های من و نوشته ای که قرار است درباره ی گفتمان بنویسم در کتابی درباره مطبوعات منتشر شود.

روزهای نگران کننده

2007-02-24T23:54:00.000+03:30

در حالی که مهلت شورای امنیت سازمان ملل متحد به پایان رسیده است، ایران حاضر نشده که تعلیق غنی سازی را بپذیرد. اسرائیل از آمریکا درخواست کرده که در صورت حمله به تاسیسات هسته ای ایران از حریم هوایی عراق عبور کند. آمریکا نیز هیچ گزینه را برای جلوگیری از دست یابی ایران به تسلیحات هسته ای دور از ذهن نمی داند. با این شرایط خیلی جالب است که رئیس جمهور نگران آینده کشور نیست.

شرایط کشور نگران کننده است.

وظیفه ما

2007-02-23T22:39:00.000+03:30

خبر حمله قلبی و تشنج احمد باطبی و بلافاصله خبر ربوده شدن همسرش که جهت گذراندن طرح دندانپزشکی خود در گرگان به سر می برده و در ادامه آن خبر اعتصاب غذای خشک او انعکاس چندانی در رسانه های داخلی نداشت.

می دانیم که احمد باطبی در حوادث 18 تیر 78 با بالابردن آن پیراهن خونی دوستش و انعکاس سریع آن عکس جنجالی، سال های جوانیش را به حکم دادگاه در زندان می گذراند. و این روزها فشارهای زیادی را در زندان به او تحمیل می کنند. روزنا نوشت که ماموران به اتاق وی در زندان حمله کردند و سایل شخصی او را بردند و وي را براي کوتاه کردن موي سر تحت فشار قرار داده اند و در نهايت مانع از اين شدند که بتواند با استاد راهنماي خود براي دفاع از پايان نامه اش ديدار کند و مانع ديدار وي وخانواده اش شدند.

به هر حال او اکنون در اعتصاب غذای خشک به سر می برد. وظیفه اطلاع رسانی ما ایجاب می کند که خبرهای او را منتشر کنیم.

مورد منكراتي

2007-02-20T16:59:00.001+03:30

يه روز خوب زمستوني رو شروع مي كنيد.با خنده به هم صبح به خير مي گيد.حاضر ميشيد كه به سر كار بريد و وقتي سگ

كوچولوتون كه فهميده مي خواهيد بيرون بريد به طرفتون مياد نمي تونيد مقاومت كنيد و تصميم ميگيريد اون را با خودتون ببريد.روز خوبيه هوا ابري اما تميز و هردوتون خوش اخلاقيد.مي خنديد حرفاي عاشقانه مي زنيد و تو همش به اين فكر مي كني چه روز خوبيه حتي ترافيك هم سبكتر از روزهاي ديگه است.دم شركتتون از ماشين پياده ميشي با لبخند خداحافظي مي كني و وارد شركت ميشي.كارت مي زني و سر به سر مستخدم شركت كه داره كمك مي كنه وسايلت رو بالا ببري مي ذاري به همكارت صبح به خير ميگي لپ تابت رو روي ميز مي ذاري قبل از اين كه روشنش كني موبايلت زنگ مي خوره با ديدن اسم همسر فكر مي كني زنگ زده كه براي كامل كردن همه حرفهاي عاشقانه صبحش آرزوي روز خوبي رو برات بكنه اما گوشي رو كه بر مي داري از لحن صداش مي فهمي كه اتفاق بدي افتاده ميشنوي كه :بدو بيا به خاطر بلفي مي خوان ماشين ببرن پاركينگ وتو يادت مي افته كه تو ماشين يه عالمه خرت و پرت داريد مثل برق از پله ها پايين مي ري و تمام طول مسير رو مثل ديوونه ها توي اتوبان مي دوي. دير مي رسي و ميفهمي كه ماشين و همسر رو بردن تازه متوجه ميشي كه يكي از همكارات باهات اومده ازش پول مي گيري و يه ماشين دربست مي گيري. بالاخره مي رسي همسرت ايستاده ازش مي پرسي چي شده و اون توضيح مي ده از عصبانيت داري منفجر ميشي و دايم فكر مي كني كجاي كتاب قانوني كه تو ار روش امتحان دادي نوشته بوده حمل سگ مشكل راهنمايي رانندگي داره و باعث مي شه ماشين رو بخوابونن.افسر مر بوطه مثل يك ميكروب با همسرت رفتار كرده و گفته خيلي جلو نيا موي سگ بهت چسبيده من مي رم صبحانه بخورم.شما حدود نيم ساعت توي سرما منتظر مي مونيد تا پليس محترم صبحانشون رو بخورن و بيان.به همسرت اشاره مي كنه كه پشت سر من بيا باهم جلو ميريد و شروع به صحبت مي كنيد شما از مورد قانوني ميگيد و اون خيلي جدي ميگه مورد شما منكراتي وجود سگ مساله منكراتي و شما بايد به منكرات بريد جوش مياري.منكرات يعني چي؟ با عصبانيت و بغض مي گي كه تمام خلاف شما دوتا تو زندگي اين كه خيلي زود با همه مشكلاتي كه داشتين ازدواج كردين و از صبح تا شب كار مي كنيد يك دفعه نرم ميشه و به تو مي گه بري تو ماشين سگ كوچولو كه هم ترسيده و هم از ديدن تو خوشحال شده هي بالا و پايين مي پرد و تو فكر مي كني اين حيوون مهربون و ناز چه مشكلي براي برادران منكراتي و بسيجي ما بوجود مي آره كه همسر مياد و بهت مي گه كه افسر عزيز مدارك ماشين رو نگه داشته و قرار شده بره شركت و مدارك رو اونجا تحويل بده.مي خنديم كه خوب پريد از سرمون ولي خوب پول چايي احتمالا زياد ميشه.
نمي دوني با بلفي كه مثل كنه بهت جسبيده و همش مي خواد تو بغلت باشه چي كار كني دلت براي بي گناهيش مي سوزه و ديگه نمي توني جلوي اشكهات بگيري و شروع مي كني به دري وري گفتن.و فكر مي كني چرا توي لحظه لحظه زندگيت به اين نتيجه مي رسي كه آه اگر آزادي سرودي مي خواند.

آخرش هم اين كه نزديك شركت دوباره متوجه مي شيد كه يه موتورسوار پليس پشت سرتون نفست بند اومده نزديكتر كه مياد متوجه مي شيد همون افسر عزيز، داري سكته مي كني همسر پياده مي شه و بعد از چند دقيقه صحبت با خنده بر ميگرده مدارك ماشين تو دستش و ميگه افسر مدارك رو داده به اضافه شماره موبايلش رو و گفته هر وقت مشكلي داشتي با من تماس بگير.كم مونده از تعجب شاخ در بياري نه به اون همه تذكرات ديني و نه به اين پايان خوش دوستانه

Solmaz.

عکس های دیدنی از انقلاب

2007-02-18T23:31:00.000+03:30

آرش چند روز پیش عکس هایی دیدنی از انقلاب 1375 ایران را برای یادما فرستاده بود. این عکس ها گوشه ای از تاریخ شفاهی انقلاب ایران است.

دولت موقت اسفند 1357. (داریوش فروهر وزیر کار و مهدی بازرگان نخست وزیر)ا

اسفند 1357، یاسر عرفات نخستین رئیس دولتی بود که بعد از پیروزی انقلاب به تهران آمد و به امام خمینی تبریک گفت

آبان 1358 تسخیر سفارت آمریکا در تهران. حبیب الله بی طرف و معصومه ابتکار

اعتراض ناشران و نویسندگان ایران به اعمال سانسور

2007-02-18T23:14:00.000+03:30

مدت ها پیش از دوستانم تعریف کتابی به نام «سهم من» نوشته خانم پرینوش صنیعی را شنیده بودم. امشب که سایت های خبری را بررسی می کردم در کمال ناباوری خواندم که این کتاب که تا به حال سیزده بار تجدید چاپ شده است، چندین ماه است که وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی مجوز تجدید چاپ این کتاب را صادر نکرده است.

بعضی از نویسندگان و ناشران معترض به رفتارهای غیرقانونی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، با وکالت خانم شیرین عبادی برنده جایزه صلح نوبل و با تجمع در دفتر انتشارات مطالعات زنان و روشنگران به اِعمال سانسور توسط وزارت فرهنگ و ارشاد جمهورى اسلامى اعتراض كرده اند.

او بر خلاف آب شنا کرد

2007-02-13T23:59:00.000+03:30

چهل سال پيش در روز ۲۴ بهمن خودروى جيپى كه متعلق به استوديو فيلمسازى گلستان بود در جاده قديم شميران براى اينكه به مينى‌بوس حامل بچه‌هاى مدرسه برخورد نكند، از مسيرش منحرف شد و راننده آن در اثر ضربه مغزى درگذشت. راننده اين خودرو فروغ فرخزاد بود. شاعرى كه هم ساختارهاى شعرى را شكست و هم از سد مناسبات مردسالارانه عبور كرد.
«حرف زدن در مورد شرح حال و زندگى شخصى به نظر من يك كار خيلى خسته‌كننده و بى‌فايده‌اى است. اين يك واقعيت است كه هر آدم كه به دنيا مى‌آيد بالاخره يك تاريخ تولدى دارد، اهل شهر يا دهى است، توى مدرسه‌اى درس خوانده، يك مشت اتفاقات خيلى معمولى و قراردادى توى زندگيش افتاده كه بالاخره براى همه مى‌افتد، مثل توى حوض افتادن دوره‌ى بچگى يا مثلن تقلب كردن دوره مدرسه، عاشق شدن دوره جوانى، عروسى كردن و از اين جور چيزها». (حرفهايى با فروغ فرخزاد– تهران: انتشارات مرواريد، ۱۳۵۵۶، ص۱۲)ا

فروغ نخواست مثل «عروسكهاى كوكى با دو چشم شيشه‌اى دنيا را ببيند و در جعبه‌اى ماهوت با تنى انباشته از كاه در لابلاى تور و پولك بياسايد» (شعر عروسك كوكى– مجموعه تولدى ديگر). او بر خلاف آب شنا كرد و زخمهايى را كه خورد به شعر بدل ساخت:
چه روزگار تلخ و سياهىنان، نيروى شگفت رسالت رامغلوب كرده بودپيغمبراناز وعده‌هاى الهى گريختند و بره‌هاى گمشدهديگر صداى هى‌هى چوپانى رادر بهت دشتها نشنيدند... (آيه‌هاى زمينى– مجموعه تولدى ديگر)ا
فروغ رفت اما دستهايش را در باغچه كاشت و دستهاى او امروز سبز شده‌اند. مى‌دانيم. مى‌دانيم. مى‌دانيم...(شعر تولدى ديگر)ا

نوشته های بالا قسمتی بود از نوشته ی چهلمين سالگرد درگذشت فروغ فرخزاد در سایت صدای آلمان

در آن روزهایی که گفتمان توقیف نشده بود، گاهی شعرهایی هم از فروغ به انتخاب اشکان در گفتمان منتشر می شد این شعر هیچ وقت یادمان نمی رود: ا

و از نهایت شب حرف می زنم

اگر به خانه ی من آمدی برای من

ای مهربان چراغ بیار و یک دریچه

که از آن به ازدحام کوچه خوشبخت بنگرم

سووشون

2007-02-13T00:26:00.000+03:30

احسان

مدت ها بود به دنبال فرصتی می گشتم تا قوی ترین داستان معاصر ادب پارسی ایران را بخوانم. داستانی که همیشه تعریفش را از بزرگان ادب شنیده بودم. سیمین بهبهانی در مراسمی که برای بزرگداشت سیمین دانشور برگزار شده بود، وی را برای خلق سووشون ستوده بود. آری خواندن داستان سووشون یکی از خواسته های اصلی من بود. دو هفته پیش بالاخره کتاب را خریدم. البته به خاطر گرفتاری ها دو هفته خواندن کتاب طول کشید. اما خواندن داستان سووشون نوشته سیمین دانشور را به دوستانم توصیه می کنم. مخصوصا به آن ها که شیرازی هستند. این داستان در شیراز روی داده است و پر است از واژه های عامیانه ی شیرازی.ا

تصمیم ما

2007-02-12T23:59:00.000+03:30

احسان

تصمیم گرفتم یک روز را که بین دو روز تطعیلی بود مرخصی بگیرم و سفر کنم. شاید اصلی ترین دلیل سفرهم دیدن آرش بود. دیدن آرش و سولماز هم که برنامه ی هر سفر تهران است. دو، سه روزی را تهران بودم و بیشتر با آرش. اگر خیلی ها رفتن به منطقه ییلاقی و خوش آب و هوای تهران را روشنفکر نمایی و از این حرف ها ندانند، روز یکشنبه من و آرش و سولماز و آرش به لواسانات رفتیم. خیلی خوش آب و هوا بود و در آنجا یک تصمیم گرفتیم. سولماز گفته بود که درباره آن تصمیم می نویسد. به هر حال منتظر نوشته ی سولماز می مانم تا از تصمیمان آگاهتان کند.

سلام خاتمی به آنها که با وب نوشت در ارتباطند

2007-02-07T23:55:00.000+03:30

وب نوشت، وبلاگ شخصی محمد علی ابطحی رئیس دفتر و معاون سابق رئیس جمهور خاتمی، یکی از سایت هایی است که هر روز به آن سر می زنم. چند وقت پیش هم سالروز شروع به کار این وبلاگ بود. سید محمد خاتمی نامه ای به ابطحی نوشته و از وی به خاطر تبادل اندیشه و احساس در جامعه قدردانی کرده است. خاتمی در انتهای نامه اش سلام گرم خود را نثار عزیزانی کرده است که با وب نوشت در ارتباطند. متن نامه را بخوانید:ا

به نام خدا
برادر عزیزم جناب آقای ابطحی
خدای را سپاسگزارم که نعمت برخورداری از دوستان خوب، روشن و خیرخواه را نصیب این بنده کوچک خود کرد و شما از جمله دوستان بزرگوار و همکاران و همراهان باوفا بوده اید.
کار ارزنده شما در راه اندازی پایگاه «وب نوشت» نشانه خوش ذوقی و ابتکار و در عین حال اهتمام شما به ارتباط سالم و گسترش دادن اطلاع رسانی و اطلاع یابی و تبادل اندیشه و احساس در جامعه کنونی است و نیز درک تحولی که از طریق وسائل و شیوه های نو ارتباطات حاصل شده است.
استقبال بخش مهمی از جامعه بخصوص جوانان عزیز از این «وب نوشت» و کار شما نیز دلیل درستی کار و توفیق شما است.
دوست داشتم که من نیز هنر و مجال و توانایی اقداماتی اینچنین را داشتم و متأسفانه محرومم، ولی در مراجعه به اینترنت و نیز وسائل نو مقیدم که حتما سری به «وب نوشت» شما بزنم و استفاده کنم. طبعاً با گذشت زمان تجربه بیشتر به دست آمده است و نیز نقد و نظرهای خوبی نیز ابراز شده که طبعاً در بهبود کار شما مؤثر خواهد بود.
امیدوارم موفق باشید و از همین طریق سلام گرم خود را نثار عزیزانی می کنم که با شما در ارتباطند، بخصوص جوانان پرشور و باشعوری که فکر می کنم دردها و درک ایشان برایم آشناست.
پیروز و سرفراز باشید.
سید محمد خاتمی

اتاقی که توش همه ی غصه های دنیا گم می شد

2007-02-07T15:56:00.000+03:30

سولماز درباره نوشته قبلی گفته: "من به اين همايش كاري ندارم .اما اين عكس، فقط ما مي دونيم كه يه اتاقي اون بالا بوده كه توش همه غصه هاي دنيا گم مي شده. ديونم كردي با اين عكس احسان اشك امونم بريده." ا

و اما من (احسان):ا

توی آرشیو عکس های دانشگاه یه عکس پیدا کردم از همون جا که توش همه ی غصه های دنیا گم می شد. البته نمی خوام با این کارم اشک، امون سولماز رو ببره اما این عکس روزهای خوبی را برایمان تداعی می کند. اما شاید تابلوی بالای در کانون، گویای خیلی چیزها باشد. مثلا اینکه: در خانه ما رونق اگر نیست صفا هست. اگر پول نداشتیم که یک تابلوی درست و حسابی بخریم اما خانه ما پر بود از صفا و صمیمیت و دوستی. کارهای بزرگی که ما انجام دادیم خیلی ها را به تحسینمان واداشت. یادش بخیر

ما و آن ها

2007-02-07T00:14:00.000+03:30

جمعه ای که گذشت دانشگاه ما برگزار کننده اولین همایش منطقه ای دستاوردهای پژوهشی فنی و مهندسی منطقه یک بود. این برای اولین بار بود که همایشی منطقه ای در دانشگاه برگزار می شد. دوستان من می دانند که دو سال پیش پیشنهاد برگزاری همایش های منطقه ای به دوستان من در انجمن های علمی توسط دو استاد با سابقه داده شده بود. دکتر مهدی وادی رئیس وقت دانشگاه و دکتر فرزین امامی استاد دانشگاه هر دوی اینها با توجه به توانایی های ما پیشنهادهایی از دست داده بودند. اما متاسفانه سال گذشته با تغییر و تحول هایی که در دانشگاه همزمان با روی کارآمدن دولت نهم صورت گرفت، فعالان دانشجویی به کلی طرد شدند و در برخی موارد با احضار به کمیته های انضباطی مانع فعالیت های مستقل دانشجویی شدند.

اما امسال دانشگاه خود متولی برگزاری همایشی منطقه ای شده بود. همایش یک روزه ای که در یک روز تعطیل (جمعه) و در روزهای تطیلی بین ترم برگزار شد. جالب اینجاست که در زمان برگزاری امتحانات که مسوولان دانشگاه متوجه تعداد بسیار کم شرکت کنندگان در این همایش بودند با خشم در جلسه های امتحان دانشجویان خود را دعوت (مجبور) به شرکت در این همایش کردند و برخی از استادان نیز دانشجویان را به بهانه ارفاق به دانشگاه کشاندند. من در این همایش شرکت کردم. تفاوت بسیاری بود بین همایش های چند روزه ای که ما برگزار می کردیم و همایش یک روزه ای که دانشگاه برگزار کرد. اما تنها به یک تفاوت عمده اشاره می کنم.

در این روز دانشگاه تمام امکانات خود را بسیج کرده بود. تمام پرسنل خدماتی و انتظاماتی دانشگاه حضور داشتند. به تعداد کافی دستگاه های بی سیم بین دست اندرکاران اجرایی، خدماتی و انتظاماتی توزیع شده بود. تمام سالن ها و اتاق ها به کامپیوتر، کامپیوتر همراه (نوت بوک) و ویدئو پروژکتور مجهز شده بود. میز و صندلی های نو برای هیات داوران درنظر گرفته شده بود. اما ظاهرا مشکل تعداد شرکت کننده ها بود. استادانی که به خاطر ارفاق و نمره از دانشجویان خواسته بودند که روز جمعه در این همایش شرکت کنند و استادانی که از دانشجویان می خواستند به صورت پراکنده در سخنرانی ها شرکت کنند که هیچ مراسمی خالی از جمعیت نباشد. نکته جالب هم هزینه ثبت نام بود شش هزار تومان برای هر نفر برای یک روز.

در این روز تنها یک چیز برای من و دوستانم که در این همایش شرکت کردیم به یادماندنی بود و آن حضور دکتر فرزین امامی استاد سابق دانشگاه بود که به عنوان سخنران در این همایش حضور داشت و سلام و احوالپرسی کوتاهی که بین ما رد و بدل شد. یادش بخیر درسی که با او گذراندیم.

مجلس دولت را وادار به عقب نشینی کرد

2007-02-05T23:24:00.000+03:30

مجلس مصوبه دولت برای ساعت شروع کار بانک ها از نه صبح را لغو کرد. مجلس دولت را مکلف کرده که از روز دوشنبه 23 بهمن 85 ساعت کار بانک ها را به حالت قبل (هفت و نیم صبح) برگرداند. این طرح که طبق مصوبه هیات دولت قرار بود به صورت آزمایش و برای مدت سه ماه باشد، نزدیک به چهار ماه و نیم است که اجرا می شود و هنوز از نتایج آزمایش خبری نیست. با وجود اعتراض های مردمی به تغییر ساعت کار بانک ها اما دولت و وزارت کشور تاکیید می کردند که این طرح فواید زیادی دارد. اگرچه تا هفته دیگر این طرح دولت لغو میشود اما هنوز نتایج این آزمایش پر سر و صدا منتشر نشده است.

روزنامه ای مثل روز پایانی شرق

2007-02-05T00:01:00.000+03:30

احسان

محمد قوچانی سردبیر روزنامه ی توقیف شده ی شرق در گفتگو با روزآنلاین گفته است که به زودی روزنامه ی اخبار را منتشر خواهد کرد. قوچانی گفته که به خاطر احترام به شرق پس از توقیف در هیچ نشریه ی دیگری فعالیت نکرده است و امیدوار است که بتواند روزنامه اخبار را با هدف پنج روزنامه در یک روزنامه با محتوای سياسي، اقتصادي، اجتماعي، فرهنگي و ورزشي منتشر کند. قوچانی امیدوار است که اخبار تا پیش از عید نوروز منتشر شود.

اولین دولت بعد از انقلاب

2007-02-03T23:56:00.000+03:30

در 15 بهمن سال 1357 عکاسان و خبرنگاران رسانه های داخلی و خارجی به دعوت کمیته استقبال از امام خمینی در مدرسه ی علوی، محل اقامت امام خمینی گردهم آمدند. در یک سوی امام خمینی مهندس مهدی بازرگان نشسته بود و در سوی دیگر حجت الاسلام اکبر هاشمی رفسنجانی ایستاده بود که پس از لحظاتی حکم را قرائت کرد.

جناب آقای مهندس مهدی بازرگان

بنا به پيشنهاد شوراي انقلاب، بر حسب حق شرعي و حق قانوني ناشي از آراي اكثريت قاطع قريب به اتفاق ملت ايران كه طي اجتماعات عظيم و تظاهرات وسيع و متعدد در سراسر ايران نسبت به رهبري جنبش ابراز شده است و به موجب اعتمادي كه به ايمان راسخ شما به مكتب مقدس اسلام و اطلاعي كه از سوابقتان در مبارزات اسلامي و ملي دارم، جنابعالي را بدون در نظر گرفتن روابط و حزبي بستگي به گروهي خاص، مامور تشكيل دولت موقت مي نمايم تا ترتيب اداره امور مملكت و خصوصا انجام رفراندوم و رجوع به آراي عمومي ملت درباره تغيير نظام سياسي كشور به جمهوري اسلامي و تشكيل مجلس موسسان از منتخبين مردم جهت تصويب قانون اساسي نظام جديد و انتخاب مجلس نمايندگان ملت بر طبق قانون اساسي جديد را بدهيد. مقتضي است كه اعضاي دولت موقت را هر چه زودتر با توجه به شرايطي كه مشخص نموده ام تعيين و معرفي نمائيد. كارمندان دولت و ارتش و افراد ملت با دولت موقت شما همكاري كامل نموده و رعايت انضباط را براي وصول به اهداف مقدس انقلاب و سامان يافتن امور كشور خواهند نمود. موفقيت شما و دولت موقت را در اين مرحله حساس تاريخي از خداوند متعال مسئلت مي نمايم.

و بدین ترتیب نخستین دولت پس از انقلاب تشکیل شد. دولتی که حتی یک سال هم دوام نیاورد و با تسخیر سفارت ایالات متحده آمریکا در سیزده آبان 58 استعفا داد.

اشکال در بلاگر

2007-02-01T23:37:00.000+03:30

******* اشکال در بلاگر*******

امروز سولماز در یک تماس تلفنی گزارشی از اشکال بلاگر در قسمت کامنت داد. بلافاصله من هم بررسی کردم و دیدم که ظاهرا مشکلی در قسمت کامنت (یادداشت) هست. ده ساعت بعد هم دوباره بررسی شد و متاسفانه مشکل هنوز رفع نشده است. این ایراد در وبلاگ سایر دوستان هم مشاهده شده است. امیدوارم که این ایراد بلاگر هرچه زودتر برطرف گردد. اگر نوشته و یادداشتی دارید می توانید به نشانی های زیر پست کنید:

yadema1384@yahoo.com

yadema1384@gmail.com

روزهای انقلاب ایران

2007-01-29T01:02:00.000+03:30

من و هم نسلان من، نسل بعد از انقلاب هستیم. هیچ کدام از ما روزهای انقلاب نه در تظاهرات شرکت داشتیم و نه جزء اعتصابیون بودیم و نه هوادار سلطنت. همه ی اینها هم به خاطر این بوده که یا اصلا متولد نشده بودیم و یا چند سالی بیش نداشتیم. واضح است که هیچ یک از ما تصویر دقیقی از روزهای انقلاب به یاد نداشته باشیم..

به هر حال تنها چیزهایی که از انقلاب ایران خوانده ایم محدود می شده به کتابهای تاریخ مدرسه. اگر هم شخصا علاقه ای به تاریخ معاصر ایران داشته ایم خودمان کتاب های کتابفروشی ها را زیر و رو کرده ایم و چند جلد کتاب درباره ی حوادث انقلاب ایران پیدا کرده ایم و آگاهیمان را افزوده ایم و هر کجا هم که گیر کرده ایم پدران و مادران ما تاریخ شفاهی انقلاب اند که می توانند قدری از آن زمان برایمان بگویند.

اما روزنامه های آن زمان (روزهایی که منتهی به 22 بهمن 57 و پیروزی انقلاب اسلامی ایران شد) به گفته ی همه ی مورخان، به خاطر آزادی کاملی که وجود داشت، بیان دقیقتری از روزهای انقلاب ایران است.

خیلی تصادقی چند سال پیش توانستم روزنامه های کیهان روزهای 26 دی 57 (روز فرار شاده) تا روز 22 بهمن 57 (روز پیروزی انقلاب) را بخرم. خیلی ها این کارم را به سخره گرفتند اما این روزنامه ها بیانگر حقایقی از انقلاب است که شاید در خیلی از کتاب های تاریخی نتوان یافت. چرا که متاسفانه تاریخ نویسان هم تحت تاثیر حکومت غالب، گاهی قلمشان به انحراف می رود و حقایق ناگفته باقی می ماند. برای من که خیلی دوست داشتنی بود زمانی که من هم همان روزنامه با تیترهای معروف "شاه رفت" یا "امام آمد" را بتوانم در آرشیو روزنامه هایم داشته باشم.

در این دو روز تعطیل اگر شد قدری از این تاریخ انقلاب را بازگو می کنم. این روزها دقیقا همان روزهای سرنوشت سازی است که منجر به پیروزی انقلاب اسلامی ایران و تاسیس جمهوری اسلامی ایران شد.

دیدار ایران و آمریکا در داووس

2007-01-28T00:38:00.000+03:30

امسال اجلاس جهانی اقتصاد داووس سوئیس خبرساز بود. دیدار سید محمد خاتمی رئیس جمهور سابق ایران و جان کری سناتور ایالت ماساچوست آمریکا و نامزد پیشین ریاست جمهوری آمریکا. دیداری که به سرعت در سراسر جهان مخابره شد.

به نقل از خبرگزاری دانشجویان ایران ایسنا رييس‌جمهور سابق کشورمان در خصوص مسايل ايران و آمريکا گفت:« بين روابط ايران و آمريکا يک ديوار بلند بي‌اعتمادي است؛ اگرچه در دولت کلينتون توجهات جدي به اين موضوع شد و اعتراف به رفتار ناهنجار 50 سال گذشته با ايران مثبت بود؛ اما، گام‌هاي بعدي عقيم ماند. ارتباط نياز به درک منطقي دوطرف دارد، نمي‌شود ايران انعطاف نشان دهد و سياست طرف مقابل براندازي نظام سياسي ايران به عنوان دموکرات‌ترين نظام سياسي منطقه باشد. نمي‌شود دنبال اعتمادسازي بود و حساسيت اعراب را عليه ايران تحريک کرد.» ا

نامزد پيشين رياست‌جمهوري آمريکا که سخنران پس از خاتمی بوده در اظهارات خود با حمايت از نظرات خاتمي گفت: «نظرات آقاي خاتمي و تلاش‌هايش براي منطقه و دنيا با اهميت بوده. آمريکايي‌ها دنيا را خارج از کشورشان به گونه‌اي مي‌بينند که با واقعيت‌ها و حقايق فاصله دارد. بايد عينک بدبيني را کنار گذاشته و عينک حقيقت‌بيني زد و دنبال ثبات بود.» ا

کري تاکيد کرد: «من حامي انزواي هيچ کشوري نيستم. سياست انزواي کشورهاي مختلف به ضرر تعادل و عقلانيت منطقه است. بايد از حساسيت کشورها نسبت به هويت و امنيت‌شان درس گرفت و لحن‌ها را عوض کرد. ما گرفتار تعصب هستيم و براي شکست بن‌بست‌ها بايد تعصبات را کنار گذاشت.» ا

جان کري در خصوص مسايل هسته‌اي ايران گفت: «انرژي صلح‌آميز هسته‌اي براساس ان پی تی حق ايران است. بايد در مذاکرات سقفي تعيين کرد؛ اما، ايران براي اعتمادسازي بايد غني‌سازي را به صورت موقت تعليق کند. ما پيش‌شرط براي مذاکرات را قبول نداريم.» ا

عکس هایی نیز از حضور جان کری و محمد خاتمی در داووس منتشر شده است. اگرچه حضور خاتمی در اجلاس جهانی اقتصاد در رسانه های هوادار دولت انعکاس چندانی نداشته است و اگر هم داشت مثل سایت رجانیوز این دیدار را جنجالی خوانده بود، اما رسانه های مستقل و اصلاح طلب عکس هایی از این دیدار منتشر کردند و گفتند موفقیت سخنان خاتمي آنچنان بود که تلاش براي ايجاد فضاي يهودي، عربي، آمريکايي برعليه جمهوري اسلامي ايران اجلاس داووس، شکسته شد و فضاي سياسي به نفع ايران ورق خورد.

به گمانم می توان نقش و تاثیرخاتمی را در تنش زدایی هشت سال دولت اصلاحات درک کرد. کاش امروز در این شرایط حساس خاتمی رئیس جمهور ایران بود. اما اگر او بود شرایط این قدر نگران کننده نمی شد.

می دانم که هیچ نمی دانم

2007-01-26T23:56:00.000+03:30

چند روز پیش یادداشتی درباره ی سقراط می خواندم. چند جمله اش را هم برای شما انتخاب کردم.

سقراط در گفتگوهای خود، آگاهی به نادانی خود را به صورتی روشنمند به کار می گرفت. سقراط از در نادانی وارد می شد و اجازه می داد طرف مقابل بر دانایی خود متکی باشد. سپس پیگیرانه آغاز به پرسش می کرد. به ناروشنی ها اشاره می نمود، تناقضات در گفتار را کشف می کرد و طرف گفتگو را به سرگیجه و درماندگی می کشید تا سرانجام اعتراف کند که : اکنون من نیز می دانم که هیج نمی دانم.

اندیشه ی سقراطی برخورداد از این خوشبینی است که انسان نیک است و مستعد برای فضیلت و از جمله برای نیکبختی. انسان صرفا نیازمند شناخت مفهومی نسبت به استعدادها و پرورش آن است. کافیست که انسان امر نیک را بداند تا آن را انجام دهد. فضیلت برای سقراط با دانش مفهومی تامان داشت. هیچکس داوطلبانه از روی دانایی کار بدی نمی کند و آن کس که دست به بدی می زند، قربانی نادانی خویش است.

سقراط در برابر مرگ نیز پیگیرانه حاضر به دست شستن از اخلاق و فلسفیدن نمی شود. او پیشنهاد دوستانش را برای فرار رد می کند و می گوید نه از مرگ، بلکه از پلیدی باید فرار کرد. بهتر آن است که انسان مورد بی عدالتی واقع شود تا بی عدالتی کند. حتا اگر این امر به معنای مرگ باشد.

سقراط در برابر این پرسش که آیا بهتر است آدم ازدواج کند یا نه، پاسخ داده بود: هر کدام را که برگزینی پشیمان خواهی شد.

دکتر محمد مجتهد شبستری خودش را خلع لباس کرد

2007-01-26T13:35:00.000+03:30

عصر پنجشنبه 28 دیماه مراسم دوازدهمین سالگرد درگذشت مهندس مهدی بازرگان در حسینیه ارشاد برگزار شد. یکی از سخنرانان این مراسم دکتر محمد مجتهد شبستری بود. روزنامه های اصلاح طلب اگرچه بخشی از سخنان وی را در این مراسم که درباره ی ضرورت مرزبندی مفهوم های "خدا"، "قدرت" و "زور" منتشر کردند اما از حاشیه های این سخنرانی چیزی ننوشته اند.

دکتر محمد مجتهد شبستری برای نخستین بار در این مراسم بدون لباس روحانیت و با لباس شخصی حضور یافته بود. سخنان او در مراسم بزرگداشت مهندس بازرگان با استقبال و تشویق حاضران همراه بوده است. دکتر محمد مجتهد شبستری که استاد گروه ادیان و عرفان دانشگاه تهران بوده است در خرداد ماه امسال در ادامه بازنشستگی اجباری استاتید، بازنشسته شده بود.

تنها منبعی که درباره این استاد برجسته دانشگاه تهران یافتم چند خطی است که وی درباره زندگی خودش در سایت مرکز دایره المعارف بزرگ اسلامی نوشته است:

"مجتهد شبستری، محمّد: «در سال 1315 ش، در شبستر، متولد شدم و در سال 1329، در حالی که چهارده سال داشتم، از تبریز به قصد تحصیل، راهی حوزه علمیه قم شدم . دوران تحصیل و اقامتم در حوزه قم،حدود هجده سال طول کشیددر این دوران، علاوه بر فراگیری مقدمات علوم اسلامی، از قبیل: ادبیات عرب و ....در چند رشته، تحصیلات و مطالعات اینجانب، ادامه یافت: فقه، اصول، فلسفه، کلام و تفسیر. پس از گذراندن سطوح، حدود هشت سال، در دوره های درس خارج فقه و اصول اساتید و مراجع وقت شرکت کردم. در سالهای پایانی دوره تحصیلم در قم، نشریاتی، منتشر می شد و در آن نشریات، سعی می شد، معارف اسلامی به صورت قابل قبول، برای نسل تحصیل کرده مملکت عرضه شود که معروفترین آنها ، مجلّه مکتب اسلام و فصلنامه و سالنامه مکتب تشیعّ بود و من عضو هیئت تحریریه مجلّه مکتب اسلام بودم. مرحوم بهشتی به خاطر آشنایی که با من داشتند، از من خواستند: به آلمان بروم و سرپرستی مرکز اسلامی هامبورگ را بپذیرم. من این پیشنهاد را پذیرفتم . در سال1348 بود که به آلمان رفتم.ده سال،سرپرستی مرکز اسلامی هامبورگ را بر عهده داشتم. حدود یک سال قبل از پیروزی انقلاب اسلامی ، به ایران بازگشتم. از آن موقع، تا کنون علاوه بر شرکت در فعّالیتّهای سیاسی مربوط به قبل از انقلاب و سالهای اوّل پس از انقلاب، کار عمده من، تدریس در دانشکده الهیّات دانشگاه تهران و ادامه مطالعات شخصی ام بوده است ». اثر قرآنی اینجانب ترجمه پژوهشهایی درباره قرآن و وحی نوشته صبحی صالح، همچنین هرمنوتیک، کتاب وسنت ( تهران، طرح نو، 1375 )؛ ایمان و آزادی ( تهران، طرح نو، 1375) است.

احمدی نژاد: نگران آینده کشور نیستم

2007-01-24T00:56:00.000+03:30

امشب محمود احمدی نژاد رئیس جمهور در برنامه ی گفتگوی خبری اخبار ده و نیم شب سیما شرکت کرد و به سوال ها پاسخ داد. رئیس جمهور گفت که او هیچ وقت شعار آوردن نفت سر سفره های مردم را نداده است. او در باره ی تحریم سازمان ملل و تهدیدهای آمریکا و کاهش قیمت نفت گفت که نگران آینده کشور نیست و هیچ مشکلی وجود ندارد. رئیس جمهور در قسمتی از گفته هایش خود را یک معلم خواند و در جایی دیگر گفت که او یکی از نخبگان کشور است چون استاد دانشگاه است ریاضی خوانده و مدرک مهندسی دارد

من تمام مصاحبه را که به صورت زنده از شبکه دو سیما پخش می شد نگاه کردم. این جمله که رئیس جمهور نگران آینده کشور نیست نگرانم کرد!

************************************************

بعد از به روز کردن این نوشته زمانی که سایت های خبری را مرور می کردم دیدم که روزنامه ی اعتماد ملی در تیتر اصلی روز چهارشنبه خود آورده است: در نشست فعالان سیاسی و نخبگان کشور در دفتر مهدی کروبی ابراز شد: نگران کشوریم.

قطعا این خبر پیش از مصاحبه ی رئیس جمهور تهیه شده است و نشان دهنده ی وجود نگرانی های جدی در سطح نخبگان و فعالان سیاسی منتقد دولت است.

حالا که نامی هم از روزنامه ی اعتماد ملی برده شد، بگویم که اول بهمن هم اولین سالگرد انتشار روزنامه ی اعتماد ملی، ارگان حزب اعتماد ملی بود. باید به تمام دست اندرکاران انتشار آن خسته نباشید گفت و نخستین سالگرد را به آنها شادباش گفت.

دوری دشوار

2007-01-22T18:27:00.000+03:30

بیش از ده روز است که نتوانتستم یادما بخوانم، حتی به اینترنت هم دسترسی نداشتم. به هر حال خوشحالم از اینکه سولماز و هومان این دو یار قدیمی همچنان چراغ خانه مان را روشن نگه داشته اند. این دوری از یادما و دوستان یادما بسیار دشوار و طاقت فرساست. شاید تا به حال این همه از یادما دور نبوده ام. به هر حال در این مجال اندک که به اینترنت دست یافتم دیدن "اولین نوشته ی هومان" من را بسیار خوشحال کرد. حرف های زیادی دارم اما باشد برای فرصتی دیگر.

يادما

2007-01-20T15:29:00.000+03:30

اولين نوشته هومان

سلام
اینجا بوشهر است.
با تماشای موجهای خلیج فارس به یاد کسانی می افتم که همواره در تلاشند تا به ساحل آرامش برسند.
"آرامش تنها رسیدن به ساحل نیست." این را موجها می گویند من نمی گویم. چون وقتی می رسند دوباره بر می گردند و با موجهای دیگر گویی گفتگو می کنند تا آنها را از حرکت به سوی ساحل باز دارند. اما خود در میان امواج دیگر محو می شوند و با موجهای جدید می آیند و این سلسله ادامه دارد.
" یاد ما " سلام،
" یاد ما" حاصل اندیشه های مواجی است که هر لحظه در تکاپوست. نسبت به هر موضوعی، حادثه ای، واقعه ای و ... تکانی به نوشته هایش می دهد گاهی تند گاهی آرام، گاهی سرد، گاهی گرم گاهی شاد و گاهی غمگین، گاهی با امید و گاهی با یاس گاهی با طنز و گاهی با جدیت.
یاد من و تو " یاد ما" نیست یاد هر کس که شروع به خواندن یاد ما کند احساس می کند که یاد او هم هست یاد روزگار من و توست یاد روزگار آنانی است که در این دنیا چون موج می آیند می خروشند بر می گردند آرام می شوند دوباره در میان موجهای دیگر همواره فعالند شاید کمتر شاید بیشتر.
آنان که یاد ما را می خوانند شاید از آنان که می نویسند فعال تر باشند و برعکس آنان که می نویسند می توانند فعال تر از همه باشند.
اما هر وقت که سری به یاد ما می زنیم دوست داریم که مطالب جدیدی ببینیم از افراد جدید و موضوع جدید از افراد قدیمی.
اندیشه هایتان را با امواج نوشته هایتان همراه کنید تا از بادها محو نگردید. دنیای پیرامون ما آن قدر بزرگ است که رسیدن به ساحل مقصود را به نظر گاهی دشوار می نماید. به یاد آنان که فقط می خوانند و به یاد آنان که فقط می نویسند و به یاد همه ما.
هومان کریمی

yadema

اسباب کشی کردیم

همراه شو

دل مردگی

روز کدام جوان؟

ورود دولت به حوزه خصوصی افراد

رکود فعالیت های دانشجویی

در این گیر و دار

خبرنگاران و روزشان

شرق در بند

حمله ماموران امنیتی به نماز جمعه

پنج سالگی من و سی سالگی مادرم

دگراندیشان و دگرباشان

دو شهروند هشتاد و شش ساله ی ایرانی

دلم می خواد قوی باشم

در باره ی این ها بنویس

درباره ی چی باید بنویسم؟!ا

کرمان

سفر

توقیف رسانه ها و شهروندان

18 تیر

آفرین بر این ها

هشت سال پیش

خاتمی امروز مهمان مردم شیراز است

تهدید رسانه های منتقد

پیامدهای سهمیه بندی بنزین

بنزين

احتمال ریزش احمدآباد

دانشنامه ی ویکی پدیا

**خبر فوری**آمادگی ایرانیان خارج از کشور برای کمک به خانواده کارگر خودکشی کرده

گزارش تصویری بیست و هفتم خرداد 84

به حرمت بودن باید ترانه بخوانی

روايت خودكشي يك كارگر: « طناب است دنيا»ا

تابوشکنی دولت نهم

پرویز ورجاوند درگذشت

هم میهن در اینترنت

حرکت برای انتخابات

روزهای به یاد ماندنی ما

انجمن صنفی روزنامه نگاران

طلای سیاه، سیاست سیاه

خرمشهر آزاد شد

دوم خرداد ده ساله

یک دهه پس از دوم خرداد

باز باید تحمل کنم!

هم میهن

در چه شرایطی ایران با آمریکا مذاکره می کند؟

خطر جدی برای وبلاگ ها

شرق و هم میهن

دیدار با محمد علی ابطحی

روز شیراز

از هر دری

بگیر و ببندها

چند سوال از رئیس جمهور

اخراجي ها

خداي خوبي و مهرباني

آقای رئیس جمهور

پیشگیری از سرطان

امیدوارم که بیشتر بتونیم با یادما باشیم

جشن هسته ای و نگرانی بین المللی

سفر رئیس دولت

سیزده بدر

تعطیلات ایرانی

اخراجی ها

شیراز

آمدن بهار و فراسیدن سال 1386 را شاد باش می گوییم

هديه ي دولت مدعي مهرورزي و عدالت خواهي به معلمان مظلوم

300

شرق و شهروند

بهار در راه است

یک سال گذشت

آن ها چشم به آینده دوخته اند

آزمون کارشناسی ارشد و بیانیه دفتر تحکیم وحدت طیف علامه

درباره ی گفتمان

روزهای نگران کننده

وظیفه ما

مورد منكراتي

عکس های دیدنی از انقلاب

اعتراض ناشران و نویسندگان ایران به اعمال سانسور

او بر خلاف آب شنا کرد

سووشون

خبر فوریآمادگی ایرانیان خارج از کشور برای کمک به خانواده کارگر خودکشی کرده